Chapter Title : അതീന്ദ്രിയ ശക്തികൾ [സിമോണ]

ഞങ്ങള് രണ്ടാളും, വോയിൽ സാരീം, ടു ബൈ ടു ബ്ലൗസ് പീസും പോലെ, "നല്ല മാച്ച് മാച്ചാ" ന്നാ ലൂസിഫർ പുണ്യാളൻ പറഞ്ഞേ.. എനിക്കത് കേട്ടപ്പോ ആകെ നാണായി.. അമ്മച്ചി പണ്ട് കേക്കാഞ്ഞത് ഭാഗ്യം. അല്ലെങ്കെ പിടിച്ച് മഠത്തില് ചേർത്തേനെ.. പിന്നെ കണ്ണിക്കണ്ട തെണ്ടി ബിഷപ്പുമാരടെ മണവാട്ടിം കൂട്യല്ല, വെപ്പാട്ടിയാവണ്ടി വന്നേനെ... യക്ഷിയായിപ്പോയത് ഭാഗ്യം!!!

റേഡിയോ നാടകം കഴിഞ്ഞ് പീക്കുർണി പുറത്തേക്കിറങ്ങുന്നുണ്ട്.. മൂത്രമൊഴിക്കാനുള്ള വരവാ... ഒന്ന് പേടിപ്പിച്ചാലോ???...

മെല്ലെ പരങ്ങി പരങ്ങി പനയിൽ നിന്ന് താഴെയിറങ്ങി.. മുൻപ്, സാരിയായിരുന്നപ്പോ കയറാനും ഇറങ്ങാനും ഭയങ്കര പാടായിരുന്നു.. പനയിൽ ഉരഞ്ഞ് തുടയൊക്കെ വേദനിക്കും... ഇടക്കിടക്ക് ചുടു ചോര കുടിച്ചാലേ എപ്പളും പറക്കാൻ പറ്റു.. അതിനു മടിയായ കാരണം, ഞാൻ അധികോം മാനുവൽ മോഡിലാ കേറാറും ഇറങ്ങാറും...

പൂർവ്വാശ്രമത്തില്, സ്‌കൂളി പഠിക്കുമ്പോ ഇഷ്ടംപോലെ മരം കയറി ശീലമുള്ള കാരണം, എനിക്ക് ഇതൊക്കെ വെറും സിമ്പിളാ.... അവടന്ന് ഞാൻ ഈ ലോകത്തോട്ട് പോന്നതെന്നെ, ചമ്മന്തിക്ക് മാങ്ങ പൊട്ടിക്കാൻ കേറീപ്പോ, മൂവാണ്ടൻ മാവുമ്മെന്ന് പുളിയുറുമ്പ് കടിച്ച് താഴെ ഇട്ടപ്പളല്ലേ.. (അത് പബ്ലിക്കാക്കല്ലേ ട്ടാ... റൺവേ യില് കൊറ്റം കുത്തി കളിച്ചോണ്ടിരുന്നപ്പോ വിമാനം ഇടിച്ചു മരിച്ചതാന്നാ ഞാൻ പറഞ്ഞേക്കണേ.. പുളിയുറുമ്പ് കടിച്ച് മരിച്ചു ന്നു പറഞ്ഞാ ഗന്ധർവന്മാരൊന്നും ചെലപ്പോ, പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കില്ല.. അതാ.. കല്യാണപ്രായായേ..)

അപ്പൊ പറഞ്ഞുവെന്നേ.. പൂർവ്വാശ്രമത്തിലെ മരം കയറ്റം ഏകപീരിയൻസ് കാരണം, യക്ഷിയായപ്പളും മരത്തി കേറാൻ ഞാൻ കഴിഞ്ഞിട്ടേ ഉള്ളു... എല്ലാ വർഷോം ഞങ്ങടെ ആനുവൽ മീറ്റിന് മരം കയറ്റം, ചാക്കി കയറി ചാട്ടം, തണ്ണിമത്തനുമ്മേ വിരലുകുത്തി നിപ്പ്.. ഈ ഐറ്റത്തിലൊക്കെ