Chapter Title : അതീവം [Ajitha]

നോക്കി, അവൻ നല്ല ഉറക്കമാണ് നിർമല വാതിലിൽ മുട്ടി. അവൻ ഉറക്കപ്പിച്ചയിൽ വാതിൽ തുറന്നു.

“ ഇതാ ചായ, “

അവൻ അവളെ നോക്കിയപ്പോൾ കുളിച്ചു ഈറൻ തോർത്തും തലയിൽ ചുറ്റി വച്ചോണ്ട് നെറ്റിയിൽ ചന്ദന കുറിയും ഇട്ടോണ്ട് നിർമല വളരെയധികം സൗന്ദര്യത്തോടെ നിൽക്കുന്നു. അവന്റെ കൈയ്യിൽ ചായ കൊടുത്തിട്ട് അവൾ അവിടെ നിന്നും പോയി . 10 മണിയൊക്കെ ആയപ്പോൾ മുറ്റത്തു ഏന്ധോ ശബ്ദം കെട്ടിട്ടാണ് അവൾ പുറത്തേക്ക് വന്നത്. അവൻ വിറക് കീറുന്ന ശബ്ദമാണ് കേട്ടത്. അവളെ കണ്ടതും.

“ ചേച്ചി ഈ വിറക് ഇവിടെ കിടക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ചെയ്തതാ “

അവൾ ഒന്നും പറയാതെ അവനെനോക്കി ഒന്ന് ചെറുതായി ചിരിച്ചതെ ഒള്ളൂ. അവന് എന്തു ചെയ്യണം എന്ന് പറഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ട ആവിശ്യം ഇല്ല എല്ലാം കണ്ടറിഞ്ഞു ചെയ്യുകയാണ് അവൻ പതിയെ പതിയെ അവളോട്‌ സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവന്റെ അച്ഛനെ കൊന്നത് പാർട്ടിക്കാർ ആണ്, ആതിവാസികൾ ആയോണ്ട് കേസ് ഇല്ലാതെ ആയി. അമ്മ നേരത്തെ മരിച്ചു . അവൻ ഒരു അനാഥൻ ആയി മാറി. അവൾക്ക് അവന്റെ കഥ കേട്ടപ്പോൾ ഭയങ്കര സഹതാപം തോന്നി. അവനെ മോനേ എന്നാണ് നിർമല വിളിക്കുന്നത്‌, അവൾ മോനായിട്ടാണ് അവനെ കാണുന്നത്, എന്നാലകട്ടെ അവളുടെ ശരീര ഭാഗങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ അവന്റെ അസ്ത്രം കുലച്ചു നിൽക്കാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം

“ ചേച്ചി ഇത്രെയും വെളുക്കാൻ എന്താ കഴിക്കുന്നത്‌ “

അവൾ ചെറുതായി ഒന്ന് മന്ദാഹസിച്ചിട്ട്

“ ഞാൻ ചെറുപ്പത്തിലേ എങ്ങനെയണെടാ “

“ എന്തായാലും ചേച്ചിയെ കാണാൻ സുന്ദരിയാ, കുമാർ സാറിന്റെ ഭാഗ്യം “

അവൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു ( എന്തു ഭാഗ്യം, എറിയാൻ അറിയാവൂന്നവന്റെ കൈയ്യിൽ കമ്പു ദൈവം കൊടുക്കില്ലല്ലോ )

. പിന്നിടുള്ള ദിവസങ്ങൾ അവർ തമ്മിൽ നല്ലതുപോലെ അടുത്തു, നിർമലയുടെ കൂടെ കൂട്ടായിട്ട് മരിയാണ് എല്ലായിടത്തും പോകുന്നത്. അങ്ങനെ അവൻ അവരുടെ വീട്ടിലെ അംഗത്തെ പോലെയായി.

ഒരു ദിവസം അവൻ നിർമലയോട്

“ ചേച്ചി ഞാനൊരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ ദേഷ്യപ്പെടുമോ “

“ എന്തിനു