Chapter Title : അതീവം [Ajitha]

ദേഷ്യപ്പെടണം “

“ ചേച്ചിയും സാറും തമ്മിൽ എന്ധെലും വഴക്കുണ്ടോ “

“ ഇല്ല എന്ധെ “

“ സാറു ചേച്ചിയോട് സംസാരിക്കുന്നതു കാണുന്നില്ല “

“ അത് പിന്നെ… “

“ പറ ചേച്ചി “

“ സർ അങ്ങനെയാണ് “

“ ഓ “

അവനു കാര്യങ്ങളുടെ കിടപ്പ് ഏകദേശം മനസ്സിലായി. അവനൊരു നമ്പർ ഇട്ടു.

“ സാറിനെപോലൊരു ആളെ കിട്ടിയത് ചേച്ചിടെ ഭാഗ്യമാണ് “

“ ഓ പിന്ന്നെ, പുറത്തു നിന്നും കാണുന്നവർക്ക് ഭയങ്കര ഭാഗ്യമാണ്, എനിക്കല്ലേ അറിയൂ കാര്യങ്ങൾ “

“ എന്താ കാര്യം ചേച്ചി, “

അവൾ ഒന്നും മിണ്ടാതെ കിച്ചണിലേക്ക് പോയി. അവനും അവളിടെ കൂടെ പോയി. അവളുടെ മുഖത്തെ വിഷാദ ഭാവം കണ്ടിട്ട്.

“ എന്താ ചേച്ചി വിഷമം പോലെ “

“ ഒന്നും ഇല്ലെടാ “

“ എന്നോട് പറയാൻ പറ്റില്ലെങ്കിൽ പറയേണ്ട “

“ ഡാ അത്… “

“ പറ ചേച്ചി “

“ പുറത്തു നിന്നും കാണുന്നവർക്ക് എല്ലാം അടിപൊളിയാണ് പക്ഷെ, ഞാൻ ഈ ജീവിതം എങ്ങനെ ജീവിച്ചു തീർക്കും എന്ന് ആർക്കും അറിയില്ല “

“ ആണോ ചേച്ചി “

“ അദ്ദേഹം സന്ദോഷത്തോടെ എന്നോട് സംസാരിക്കുകത്തില്ല എന്നെ നോക്കിയൊന്ന് ചിരിക്കാത്തതുപോലും ഇല്ല, ഈ വീട്ടിൽ ഞാൻ ഒറ്റക്കയത്തു പോലെയാണ് “

“ ഇനിഞാനിവിടെ ഉണ്ടല്ലോ “

“ സത്യം പറഞ്ഞാൽ നീ വന്നതിനു ശേഷം ആണ് മനസ്സ് തുറന്നു സംസാരിക്കുന്നതും ചിരിക്കുന്നതും “

“ ചുമ്മാ പറയല്ലേ ചേച്ചി “

“ സത്യം “

“ അതെന്താ അങ്ങനെ “

“ എനിക്കിവിടെ സംസാരിക്കാൻ ആരുമില്ല”

“ ആണോ “

“ അതുമാത്രമല്ല, നിന്റെ സംസാരരീതിയും എനിക്കിഷ്ടമാണ് “

“ സത്യമാണോ “

“ ഉം “

“എനിക്കതു കേട്ടാൽ മതി, ചേച്ചിടെ കൂടെ ഞാനുണ്ട് “

“ ഓഹോ, “

“ എന്താ ചേച്ചി ആക്കിയൊരു ‘ഓഹോ ‘ പറച്ചിൽ “

“ ഒന്നുമില്ലെന്റെ പൊന്നെ “

“ഹാ