Chapter Title : അതി ജീവിതൻ [ലോഹിതൻ]

അറിയാതെ നോക്കാം മോളേ.. പകൽ നമ്മൾ മാത്രമല്ലേ ഇവിടെയൊള്ളു.. "

" തന്തക്കള്ളൻ.. ഇതും മനസ്സിൽ വെച്ചുകൊണ്ടാണ് എന്റെ പുറകെ നടന്നത് അല്ലേ.. "

" അതൊന്നുമല്ല മോളേ.. നീ എല്ലാം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ.. പിന്നെ പ്രസാദും ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല എന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു പോയി.. "

" മകന് പറ്റാത്ത കാര്യം അച്ഛൻ ചെയ്തു തരാം എന്ന്.. അല്ലേ...

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ അയാളോട് ചേർന്നുനിന്ന് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു..

" എന്നെ നന്നായി സുഖിപ്പിക്കുമോ.
അച്ഛന് അതിനു കഴിയുമോ.. അതോ ഏട്ടനെപോലെ..? "

ചന്ദ്രൻ കിടുങ്ങിപ്പോയി.. രതിലോലയായി തന്നോട് ഒട്ടിനിന്ന് ചോദിക്കുന്നത് ഇരുപത്തിയഞ്ചു തികയാത്ത പെണ്ണാണ്..

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പോലും മദജലം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നപോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി..

എന്ത് പറയണം.. തൊണ്ടയിലെ ജലാംശം വറ്റി വരണ്ടു പോയപോലെ..

മറുപടി പറഞ്ഞേ പറ്റൂ.. ഇല്ലങ്കിൽ ഈ മാദക ചാഷകം കൈവിട്ടു പോകും

ഒരു മടക്ക് ഉമിനീർ ഇറക്കിയിട്ട് ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു..

മോളേ അച്ഛന് വയസായില്ലേ.. പഴയത് പോലെയൊന്നും ഇപ്പോൾ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..

"പക്ഷേ നിന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തില്ല..
പല വഴികൾ ഇല്ലേ.. അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കും.. മോൾടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ
എന്താണെങ്കിലും ഞാൻ വഴങ്ങിത്തരും.. കൂടെനിൽക്കും.."

" ങ്ങും.. അമ്മയെപോലൊരു പെണ്ണിനെ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ആളല്ലേ അച്ഛൻ.. മോശമാകാൻ തരമില്ല.. "

" അതൊക്കെ കുറേ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപല്ലേ മോളേ.. അന്നൊക്കെ ഞാൻ അവളെ എടുത്തിട്ട്...... "

" ആഹ്... പറയ് എടുത്തിട്ട്..?

" ഞാൻ മോളോട് എങ്ങിനെയാ പറയുക.. "

" എടുത്തിട്ട് ഊക്കുമായിരുന്നു എന്നല്ലേ..