Chapter Title : അതി ജീവിതൻ [ലോഹിതൻ]

"

ചന്ദ്രൻ അടിമുടി വിറച്ചു പോയി..
വീണ ഇങ്ങനെ തുറന്നു പറയുമെന്ന് ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ തന്നോട് പറയുമെന്ന് അയാൾ കരുതിയതേയില്ല..

" എന്താ അച്ഛാ വല്ലാതായത്.. "

" അല്ല മോളിങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ.. "

" ഹോ.. അതിനിപ്പോൾ എന്താ.. ഏതായാലും എന്നെ സഹായിക്കാം എന്ന് അച്ഛൻ ഏറ്റിരിക്കുകയല്ലേ..
ഇനി എന്തിനാണ് നമ്മൾ തമ്മിൽ വാക്കുകളുടെ സൂക്ഷ്മത.. "

" അതും ശരിയാ.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോളല്ലേ അതിന്റെ ഒരു സുഖം കിട്ടുക.. "

" ഇപ്പോഴും ഉണ്ടോ അച്ഛാ അമ്മയുമായി പരിപാടി.. "

" പഴയപോലെ ഇല്ല.. ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവൾക്ക് വേണ്ടിവരും.. "

" ങ്ങും ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ അച്ഛൻ സത്യം പറയുമോ..?

" അതെന്താ മോളേ അങ്ങിനെ ചോദിച്ചെ.. ഇനി മോളോട് അച്ഛൻ എന്തു മറയ്ക്കാനാണ്.. നീ ചോദിക്ക്.. "

" അതേ അമ്മയ്ക്ക് സ്കൂളിൽ ആരോടെങ്കിലും വേണ്ടാത്ത ബന്ധമുണ്ടോ.. ചിലപ്പോൾ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നത് കേൾക്കാം..
വേലപ്പൻ സാർ എന്നാണ് അമ്മ വിളിക്കുന്നത്‌ കെട്ടത്..

അങ്ങേരുമായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ അമ്മയുടെ മുഖഭാവവും ശരീര ഭാഷയും കണ്ടപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയ സംശയമാണ് കെട്ടോ.."

അല്പനേരത്തെ മൗനത്തിനു ശേഷം ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു..

" നീ കരുതിയത് ശരിയാണ്.. വേലപ്പൻ സ്കൂളിലെ മാനേജരാണ്.. എനിക്ക് കുറേ നാളായി ഇക്കാര്യം അറിയാം..
വയസുകാലത്ത് വീട്ടിൽ പ്രശ്നം ഉണ്ടാക്കേണ്ട എന്നു കരുതി ഞാൻ ചോദിക്കാനും പറയാനുമൊന്നും പോയില്ല.. "

"ങ്ങും.. അതു നന്നായി.. പുറത്താരും
അറിയില്ലല്ലോ.. അമ്മക്ക്‌ അതുകൊണ്ട് സന്തോഷം കിട്ടുന്നെങ്കിൽ പിന്നെ അച്ഛനായിട്ട് അതു മുടക്കേണ്ട..."