Chapter Title : അതി ജീവിതൻ [ലോഹിതൻ]

എന്ന് അവന് അറിയാം..

എങ്കിലും താൻ പുരുഷനാണ് എന്ന് അറിയിക്കാൻ എന്നോണം എന്തൊക്കെയോ കാട്ടിക്കൂട്ടും..

വേണി രണ്ടോ മൂന്നോ മിനിറ്റിൽ തീരുന്ന ഭർത്താവിന്റെ പരാക്രമണത്തിനു കിടന്നു കൊടുക്കും...

തന്റെ അതൃപ്തി ഒരിക്കലും അവനോട് പറയുകയോ പ്രകടിപ്പിക്കുകയോ ചെയ്തിട്ടില്ല..

പ്രസാദിന് താല്പര്യം ഒട്ടും ഇല്ലാത്ത ദിവസങ്ങളിൽ പോലും ഭർത്താവിന്റെ കടമ പോലെ അവൻ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ അവൾ പറയും..

" ഏട്ടന് വയ്യെങ്കിൽ ചെയ്യണ്ടാ.. എനിക്ക് ഇതു വേണമെന്ന് നിർബന്ധമൊന്നുമില്ല.. "

രണ്ടു മൂന്ന് തവണ വേണി ഇങ്ങനെ ആവർത്തിച്ചു പറഞ്ഞതോടെ പ്രസാദ് ദിവസവും അവളുടെ പുറത്തേക്ക് വലിഞ്ഞു കയറുന്നത് നിർത്തി..

ഇപ്പോൾ വല്ലപ്പോഴും ശുക്ല വിസർജനം ആവശ്യമുള്ളപ്പോൾ മാത്രം ബന്ധപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് മാറി..

ഭാര്യയെ ലൈഗീകമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ തനിക്ക് കഴിയില്ലെന്ന് പൂർണ്ണമായി മനസിലായതോടെ മറ്റു കാര്യങ്ങളിൽ അവളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ പ്രസാദ് ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...

അവൾ എന്ത് ആവശ്യപ്പെട്ടാലും സാധിച്ചു കൊടുക്കുക.. ഇടക്കിടക്ക് പുതിയ ഡ്രസ്സുകൾ വാങ്ങി കൊടുക്കുക സിനിമക്കും മറ്റും കൂട്ടി കൊണ്ടുപോകുക ഇങ്ങനെ അവളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു നിർത്താൻ അവൻ പരമാവധി ശ്രമിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു...

ഇതേ സമയം അമ്മായിഅച്ഛൻന്റെ കാര്യത്തിൽ ഓരോ ദിവസവും അവൾ പുതിയ കണ്ടുപിത്തങ്ങൾ നടത്തി മുന്നേറി കൊണ്ടിരുന്നു...

അടുക്കളയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു പോലും നോക്കാത്ത ചന്ദ്രൻ ഇപ്പോൾ വേണിയോടൊപ്പം വീട്ടിലെ ജോലികൾ ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി.. തുണികൾ കഴുകാനും പാത്രങ്ങൾ കഴുകാനും തറ തുടയ്ക്കാനും ഒക്കെ അയാൾ അവൾക്ക് സഹായി ആയി...

പ്രതിഫലമായി മുലയും തുടകളും ഒക്കെ ഭാഗീകമായി അയാളെ കാണിച്ചു കൊതിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു വേണി...

ഭർത്താവിന്റെ അച്ഛൻ തന്റെ ശരീരം നോക്കി ആസ്വദിക്കുന്നതിൽ ഒരു പ്രത്യേക