Chapter Title : അതി ജീവിതൻ [ലോഹിതൻ]

ഞാൻ ഇങ്ങനെ ചിന്തിച്ചു പോയി.. "

" മകന് പറ്റാത്ത കാര്യം അച്ഛൻ ചെയ്തു തരാം എന്ന്.. അല്ലേ...

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട് അവൾ അയാളോട് ചേർന്നുനിന്ന് പതിഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ചോദിച്ചു..

" എന്നെ നന്നായി സുഖിപ്പിക്കുമോ.
അച്ഛന് അതിനു കഴിയുമോ.. അതോ ഏട്ടനെപോലെ..? "

ചന്ദ്രൻ കിടുങ്ങിപ്പോയി.. രതിലോലയായി തന്നോട് ഒട്ടിനിന്ന് ചോദിക്കുന്നത് ഇരുപത്തിയഞ്ചു തികയാത്ത പെണ്ണാണ്..

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ പോലും മദജലം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നപോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി..

എന്ത് പറയണം.. തൊണ്ടയിലെ ജലാംശം വറ്റി വരണ്ടു പോയപോലെ..

മറുപടി പറഞ്ഞേ പറ്റൂ.. ഇല്ലങ്കിൽ ഈ മാദക ചാഷകം കൈവിട്ടു പോകും

ഒരു മടക്ക് ഉമിനീർ ഇറക്കിയിട്ട് ചന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു..

മോളേ അച്ഛന് വയസായില്ലേ.. പഴയത് പോലെയൊന്നും ഇപ്പോൾ പറ്റുമെന്ന് തോന്നുന്നില്ല..

"പക്ഷേ നിന്നെ നിരാശപ്പെടുത്തില്ല..
പല വഴികൾ ഇല്ലേ.. അതൊക്കെ ഞാൻ നോക്കും.. മോൾടെ ഇഷ്ടങ്ങൾ
എന്താണെങ്കിലും ഞാൻ വഴങ്ങിത്തരും.. കൂടെനിൽക്കും.."

" ങ്ങും.. അമ്മയെപോലൊരു പെണ്ണിനെ കൈകാര്യം ചെയ്തിരുന്ന ആളല്ലേ അച്ഛൻ.. മോശമാകാൻ തരമില്ല.. "

" അതൊക്കെ കുറേ വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപല്ലേ മോളേ.. അന്നൊക്കെ ഞാൻ അവളെ എടുത്തിട്ട്...... "

" ആഹ്... പറയ് എടുത്തിട്ട്..?

" ഞാൻ മോളോട് എങ്ങിനെയാ പറയുക.. "

" എടുത്തിട്ട് ഊക്കുമായിരുന്നു എന്നല്ലേ.. "

ചന്ദ്രൻ അടിമുടി വിറച്ചു പോയി..
വീണ ഇങ്ങനെ തുറന്നു പറയുമെന്ന് ഇങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ തന്നോട് പറയുമെന്ന് അയാൾ കരുതിയതേയില്ല..

" എന്താ അച്ഛാ വല്ലാതായത്.. "

" അല്ല മോളിങ്ങനെയുള്ള വാക്കുകൾ എന്നോട് പറഞ്ഞപ്പോൾ.. "

" ഹോ.. അതിനിപ്പോൾ എന്താ.. ഏതായാലും എന്നെ സഹായിക്കാം എന്ന് അച്ഛൻ ഏറ്റിരിക്കുകയല്ലേ..
ഇനി എന്തിനാണ് നമ്മൾ തമ്മിൽ വാക്കുകളുടെ സൂക്ഷ്മത.. "

" അതും ശരിയാ.. ഇങ്ങനെയൊക്കെ പറയുമ്പോളല്ലേ അതിന്റെ ഒരു സുഖം കിട്ടുക.. "

" ഇപ്പോഴും ഉണ്ടോ അച്ഛാ അമ്മയുമായി പരിപാടി.. "

" പഴയപോലെ ഇല്ല.. ചില ദിവസങ്ങളിൽ അവൾക്ക് വേണ്ടിവരും.. "

" ങ്ങും ഞാൻ ഒരു കാര്യം ചോദിച്ചാൽ അച്ഛൻ സത്യം പറയുമോ..?

" അതെന്താ