Chapter Title : അതിരുകൾ 4 [കോട്ടയം സോമനാഥ്]

ഇന്നലെ എന്റെ ശരീരത്തിന് സംഭവിച്ചതെന്ന് അറിയാൻ എന്റെ അന്വേഷക മനസ് ത്വരിതപ്പെട്ടു.

**************************

സ്മിതയുടെ നിറമിഴികളെ നാസികയാൽ ഒപ്പിയെടുത്ത്

മാറിൽനിന്നും അടർത്തിമാറ്റി അവളുടെ കവിളിൽ തഴുകി നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"അയ്യേ, എന്റെ സ്മിതകുട്ടി കരയുവാ?.....

പോട്ടെടാ ചക്കരെ.... അമ്മ എവിടേം പോകുന്നില്ല...

പോരെ..."

അവൾ എന്ന കെട്ടിപിടിച്ച് പിന്നെയും തേങ്ങി.

"എടി പെണ്ണെ, ഒള്ള കള്ളും കുടിച്ച് സെന്റി അടിച്ചാൽ... നല്ല കിള്ള് വെച്ചുതരും പറഞ്ഞേക്കാം."

പറഞ്ഞതും ഞാൻ അവളുടെ വീണാകുടത്തിൽ ഒരു ചെറിയ ഞുള്ള് കൊടുത്തു.

"അയ്യോ, എന്റെമ്മച്ചി"

അവൾ ചന്തിതിരുമ്മികൊണ്ട് നിന്ന് തുള്ളി ചാടി.

അവളുടെ ദേഷ്യവും കരച്ചിലും എല്ലാം എങ്ങോ പൊയ്മറഞ്ഞിരുന്നു!!...

"എന്തായാലും കഴിച്ചഉടനെ നീ പോകും.....

നമുക്ക് പപ്പയുടെ ഓരോ കോട്ടായും കൂടെ തീർക്കാം...

ഇനി എന്നാടി ഇതുപോലെ ഒന്ന് പറ്റുന്നെ...

അടുത്ത ജന്മദിനത്തിന് മിക്കവാറും നമ്മുടെ എക്സാം എല്ലാം കഴിഞ്ഞ്,

നമ്മൾ മറ്റെവിടെ എങ്കിലും ആയിരിക്കില്ലേ"

സ്നേഹത്തോടെ ഉള്ള സ്മിതയുടെ ആ വിളി തിരസ്‌ക്കരിക്കാൻ എനിക്കായില്ല.

ഓരോ ചെറിയ സ്‌മോൾ കൂടി കഴിച്ച് റൂമിന് പുറത്തിറങ്ങുമ്പോൾ

എന്റെ കണ്ണുകൾ ഇടയ്ക്കിടെ അടഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"ഡി, ഒരു മിനിറ്റ്"....

പെട്ടെന്ന് ഓവർകോട്ടിന്റെ കാര്യം ഓർമയിൽ വന്നപ്പോൾ

ഞാൻ വീണ്ടും റൂമിലേക്ക്‌ കയറി ചുറ്റും

കണ്ണെറിഞ്ഞു.

പക്ഷെ ഒരിടത്തും എനിക്കത് കാണാൻ സാധിച്ചില്ല...

"അയ്യോ" ഞാൻ വിരൽ കടിച്ചു...

ഒന്ന് ഷ്രഗ് ഊരിയത്തിന്റെ ക്ഷീണം

ഇതുവരെ മാറിയിട്ടില്ല, അപ്പോഴാ

ഇനി അതില്ലാതെ പുറത്തേക്ക് പോകുന്നതെന്നോർത്ത്

ഞാൻ അല്പം സംഭ്രമപ്പെട്ടു....

"എന്തുവാടി, വാ"

വാതിൽതുറന്ന് എന്റെ കൈയിൽപിടിച്ചുവലിച്ചുകൊണ്ട്

സ്മിത ശാഢ്യം പിടിച്ചു.