Chapter Title : അതിരുകൾ കടന്ന സൗഹൃദം 1 [രതിമന്മഥൻ]

അവളുടെ കഴുത്തിന്റെ വശത്തായി അവശേഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അഞ്ചു അത് പെട്ടെന്ന് ശ്രദ്ധിച്ചു. അവൾ മീരയുടെ കഴുത്തിലെ ആ ടോപ്പിന്റെ കോളർ ഒന്ന് മാറ്റി അടുത്തുനിന്ന് നോക്കി.

"ഹൈടോ! മീരാ... ഇതെന്താടീ ഇത്? ആരുടെയാ ഈ മാന്തിക്കീറിയ പാടും കടിയും ഒക്കെ? നീ എന്നോട് പറഞ്ഞത് കള്ളമാണല്ലേ? ഇന്നലെ നിതിൻ വന്ന് നിന്നെ ഇങ്ങനെ കടിച്ചതാണെന്ന് പറയരുത്!"

അഞ്ചുവിന്റെ ആ ചോദ്യം കേട്ടതും മീരയുടെ മുഖം നാണംകൊണ്ട് പൂർണ്ണമായി ചുവന്നുതുടുത്തു. ചുറ്റും ആളുകൾ ഉണ്ടോ എന്ന് അവൾ ചുറ്റും നോക്കി.

ആരും ശ്രദ്ധിക്കുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തിയ ശേഷം അവൾ അഞ്ചുവിന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച് കഫറ്റീരിയയുടെ കുറച്ചുകൂടി ഒഴിഞ്ഞ ഒരു കോണിലേക്ക് മാറ്റിനിർത്തി.

മീരയുടെ ആ നാണവും പരിഭ്രാന്തിയും കണ്ടപ്പോൾ അഞ്ചുവിന് കാര്യം പാതിയോളം മനസ്സിലായി. അവൾ കണ്ണ് മിഴിച്ച് ചോദിച്ചു:

"എടീ... സത്യം പറ, ആരുടെയാ ഈ പണി? നിതിൻ നാട്ടിലില്ലാത്ത സ്ഥിതിക്ക് വേറെ ആരാണ് നിന്റെ ഈ കോലം കെടുത്താൻ മാത്രം ധൈര്യം കാണിച്ചത്? നീ ആരെയെങ്കിലും വളച്ചോ?"

മീര വേറെ വഴിയില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ പതുക്കെ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു: "അയ്യോടി... വെറുതെ ശബ്ദമുണ്ടാക്കല്ലേ, ആരെങ്കിലും കേൾക്കും."

"പിന്നെ കേൾക്കട്ടെ! നീ ആദ്യം കാര്യം പറയേടീ. നിന്റെ കഴുത്തിലെ ഈ പാട് കണ്ടിട്ട് ഇന്നലെ രാത്രി ആരോ വന്ന് നിന്നെ നല്ലപോലെ പണിതെന്നു വ്യക്തമല്ലേ? ആരാണത്?"

മീര വേറെ നിവൃത്തിയില്ലാതെ ഒടുവിൽ സത്യം തുറന്നുപറയാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൾ ചുറ്റും നോക്കി വളരെ പതുങ്ങിയ ശബ്ദത്തിൽ അഞ്ചുവിന്റെ കാതോരം പറഞ്ഞു:

"വേറെ ആരുടേയും അല്ല... അത്... അത് ടോണി ആണ്."

അഞ്ചുവിന്റെ