Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu]

താഴ്ത്തി. ഇതിനുമുമ്പ് അവൻ തൊടാത്ത അത്രമേൽ കരുതലോടെയും എന്നാൽ തീവ്രമായ ആവേശത്തോടെയും അവൻ അവളുടെ അരക്കെട്ടിൽ കൈകൾ അമർത്തി.

ശ്രീവേണിയുടെ ശ്വാസം നിലച്ചുപോകുന്നതുപോലെ അവൾക്ക് തോന്നി. അവൻ്റെ നാവു കൊണ്ട് പതുക്കെ അവളുടെ ആ മനോഹരമായ സ്വകാര്യഭാഗത്തെ തഴുകിയപ്പോൾ അവൾ വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു.

ഒരു പൂവിലെ തേൻ നുകരുന്ന വണ്ടിനെപ്പോലെ ഗോകുൽ അവളുടെ ആ കുഞ്ഞുപൂവിൽ തൻ്റെ ചുണ്ടുകൾ അമർത്തി. അവൻ്റെ നാവു കൊണ്ടുള്ള ആ ഓരോ സ്പർശനവും അവളിൽ മിന്നൽ പിണരുകൾ പായിച്ചു. ശ്രീവേണി തൻ്റെ കൈകൾ കൊണ്ട് പുതപ്പിൽ മുറുകെപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ തൊണ്ടയിൽ നിന്നും അണപൊട്ടിയൊഴുകുന്ന മൃദുവായ ഞെരുക്കം ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിച്ചു. ഗോകുട്ടാ... എന്ന് വിളിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും വാക്കുകൾക്ക് പകരം വായുവിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂട് മാത്രമാണ് അവശേഷിച്ചത്.

അവൻ അവളെ വിട്ടുമാറാൻ തയ്യാറല്ലായിരുന്നു. നനഞ്ഞൊഴുകുന്ന ആ അമൃത് നുകരുമ്പോൾ ഗോകുലിൻ്റെ ആവേശവും വർദ്ധിച്ചു. തൻ്റെ സർവ്വസ്വവും ഈ പുരുഷന് മുന്നിൽ അടിയറവ് വെച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന് ശ്രീവേണി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവളുടെ അരക്കെട്ട് വായുവിൽ ഉയർന്നുതാണു. ഗോകുലിൻ്റെ കൈകൾ അവളുടെ തുടകളിൽ മുറുകെ അമർന്നു. രാകേഷിൻ്റെ യോ ലോകത്തിൻ്റെ യോ ചിന്തകൾ ആ നിമിഷം അവളുടെ മനസ്സിൻ്റെ ഏഴയലത്തുപോലും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ഈ മഴയും, ഈ രാത്രിയും, ഗോകുലിൻ്റെ ഈ വന്യമായ പ്രണയവും മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ സത്യം.

അവൻ പതുക്കെ മുഖമുയർത്തി അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി. ആ നോട്ടത്തിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ഒരു കടൽ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു.

ഗോകുലിൻ്റെ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായ പ്രണയവും അതിലേറെ ആഗ്രഹവും ഒരേപോലെ മിന്നിമറഞ്ഞു. അവൻ തൻ്റെ വിരലുകൾ കൊണ്ട് അവളുടെ ആ