Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ [Lechu]
ഓരോ നിമിഷവും ആവേശം അതിൻ്റെ കൊടുമുടിയിലേക്ക് കയറുകയായിരുന്നു.
അവസാനം, നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്ത ആ സുഖത്തിൻ്റെ അത്യുന്നതിയിൽ, ശ്രീവേണിയുടെ ശരീരം വില്ലുപോലെ വളഞ്ഞു. അവളുടെ ഉള്ളിൽ നിന്നും അണപൊട്ടിയൊഴുകിയ ആ പ്രണയരസം ഗോകുലിൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ ചീറ്റിത്തെറിച്ചു.
ആ നിമിഷം ശ്രീവേണിക്ക് തൻ്റെ ബോധം പൂർണ്ണമായും നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ തോന്നി. അവളുടെ കൈകൾ ഗോകുലിൻ്റെ തോളുകളിൽ മുറുകെ അമർന്നു. തൻ്റെ സർവ്വസ്വവും ഈ പുരുഷന് മുന്നിൽ അടിയറവ് വെച്ചുകഴിഞ്ഞു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവളിൽ ഒരു വലിയ ആശ്വാസം നിറച്ചു.
തൻ്റെ മുഖത്ത് പടർന്ന ആ നനവ് ഗോകുലിനെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി. അവൻ അത് തുടച്ചുമാറ്റാൻ ശ്രമിച്ചില്ല, പകരം ആ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ഒരു വന്യമായ പുഞ്ചിരി നൽകി. "ശ്രീ... നീ ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായും എൻ്റെതായിരിക്കുന്നു," അവൻ അവളുടെ കാതുകളിൽ മന്ത്രിച്ചു.
മുറിയിൽ അവരുടെ കിതപ്പുകൾ മാത്രം മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു. പുറത്ത് മഴ അല്പം ശമിച്ചെങ്കിലും, അകത്ത് പ്രണയത്തിൻ്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങിയിരുന്നില്ല.
നാണം കൊണ്ട് മുഖം ഗോകുലിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ഒളിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും, ആവേശത്തിൻ്റെ ആ കൊടുമുടിയിൽ ശ്രീവേണി പതുക്കെ കട്ടിലിൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്നു. ഗോകുലിൻ്റെ മുഖത്തേക്ക് തൻ്റെ പ്രണയരസം പടർന്നതിൻ്റെ ജാള്യതയും ഒപ്പം വല്ലാത്തൊരു സുഖവും അവളെ തളർത്തിയിരുന്നു.
പക്ഷേ, ആ കമിഴ്ന്നുള്ള കിടപ്പിൽ അവളുടെ ശരീരത്തിൻ്റെ ഭംഗി ഗോകുലിനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു.ആ വന്യമായ കാഴ്ച
കമിഴ്ന്നു കിടന്നപ്പോൾ അവളുടെ വെളുത്തു തുടുത്ത പുറംഭാഗവും, പ്രസവത്തിന് ശേഷം അല്പം കൂടി വികസിച്ച നിതംബപാളികളും ആ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ സ്വർണ്ണനിറത്തിൽ തിളങ്ങി. നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ അവളുടെ മുതുകിലൂടെ പാമ്പുകളെപ്പോലെ ഇഴഞ്ഞു കിടന്നു.
അവളുടെ ആ
💬 Comments
View all comments