Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu]

പുറത്ത് നഖങ്ങൾ ആഴ്ത്തി മുറുകെ പിടിച്ചിരുന്നു.

അവളുടെ ചുണ്ടുകളിൽ നിന്നും പുറത്തുവന്ന വാക്കുകൾ വെറുമൊരു സംസാരമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ആത്മാവിൻ്റെ സമർപ്പണമായിരുന്നു.

അവൾ അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് തന്നെ നോക്കി കിടന്നു. ആ നോട്ടത്തിൽ ഒരുതരം യാചനയും അതേസമയം പൂർണ്ണമായ അധികാരവുമുണ്ടായിരുന്നു. "എന്നെ വിടല്ലേ ഗോകുട്ടാ... എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കൂ..." അവൾ വിറയ്ക്കുന്ന ശബ്ദത്തിൽ മന്ത്രിച്ചു.

ഗോകുലിൻ്റെ ഓരോ സ്പർശനത്തിലും അവളുടെ മുഖത്ത് സുഖകരമായ ഒരു വേദന മിന്നിമറഞ്ഞു. കവിളുകൾ ചുവന്നു തുടുത്തു, നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ മുത്തുകൾ പോലെ തിളങ്ങി. അവൾ പതുക്കെ കീഴ്ചുണ്ട് കടിച്ചുപിടിച്ചു, തൻ്റെ ഉള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തുവരാൻ വെമ്പുന്ന ആ വന്യമായ ശബ്ദത്തെ നിയന്ത്രിക്കാൻ അവൾ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവൻ അവളിലേക്ക് കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ, അവൾ തൻ്റെ കാലുകൾ അവൻ്റെ അരക്കെട്ടിൽ മുറുകെ ചുറ്റി. "നീ എൻ്റെതാണ്... എൻ്റെ മാത്രം..." അവൾ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകൾ ഗോകുലിൻ്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷനെ കൂടുതൽ ആവേശഭരിതനാക്കി.

അവളുടെ മാറിലെ ആ വേഗത്തിലുള്ള താളം ഗോകുലിന് തൊട്ടറിയാമായിരുന്നു. "രാകേഷേട്ടൻ... അദ്ദേഹം എനിക്ക് തരാത്തത്, എനിക്ക് നഷ്ടപ്പെട്ടത്... നീ എനിക്ക് തരുന്നു ഗോകുട്ടാ..." അവൾ വിതുമ്പലോടെ പറഞ്ഞു. ആ വിതുമ്പലിൽ ദുഃഖമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വർഷങ്ങളായി ഉള്ളിൽ അടിച്ചമർത്തി വെച്ച ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂവണിഞ്ഞതിൻ്റെ ആശ്വാസമായിരുന്നു

അവൾ അവൻ്റെ മുടിയിഴകളിൽ വിരലുകൾ കോർത്തു വലിച്ചു. "മതിയാവുന്നില്ല... എനിക്ക് നിന്നെ മതിയാവുന്നില്ല..." അവളുടെ ആ ആവർത്തിച്ചുള്ള മന്ത്രണം ആ പഴയ മുറിയിലെ വായുവിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂട് വർദ്ധിപ്പിച്ചു.സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ അവർ പരസ്പരം വരിഞ്ഞുമുറുക്കി. ഗോകുലിൻ്റെ കരുത്തുറ്റ കൈകൾ ശ്രീവേണിയുടെ അരക്കെട്ടിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങിയപ്പോൾ,