Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu]

അവൾ തൻ്റെ കാലുകൾ അവൻ്റെ ഉടലിൽ പിണച്ചുവെച്ചു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവരുടെ നഗ്നശരീരങ്ങൾക്കിടയിൽ ഒരു നൂലിഴയുടെ വിടവുപോലും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല.

ശ്രീവേണിയുടെ ഓരോ ശ്വാസവും ഗോകുലിൻ്റെ നെഞ്ചിൽ ആഞ്ഞുപതിച്ചു. അവൾ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ പതുക്കെ മന്ത്രിച്ചു, "വിടല്ലേ ഗോകുട്ടാ... എന്നെ ഇങ്ങനെ തന്നെ ചേർത്തുപിടിക്കൂ... മരിക്കുവോളം എനിക്ക് നിൻ്റെ ഈ ചൂട് മതി..."

പാമ്പുകൾ ഇണചേരുന്നതുപോലെ അവർ ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു പിടഞ്ഞു. ഗോകുലിൻ്റെ ഓരോ ചുവടിനും ശ്രീവേണി തൻ്റെ ഉടൽ വില്ലുപോലെ വളച്ച് മറുപടി നൽകി. അവളുടെ നനഞ്ഞ മുടിയിഴകൾ അവരുടെ മുഖങ്ങൾക്കിടയിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ ഒരു വല തീർത്തു.

നീ എൻ്റെതാണ് ശ്രീ... എൻ്റെ മാത്രം," ഗോകുൽ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ കഴുത്തിൽ മുഖം അമർത്തി പറഞ്ഞു. അവൻ്റെ ആ പരുക്കൻ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ അവൾ അവനെ കൂടുതൽ മുറുകെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

അവളുടെ വിരലുകൾ അവൻ്റെ മുതുകിൽ പ്രണയത്തിൻ്റെ അടയാളങ്ങൾ കോറിയിട്ടു.പുറത്ത് മഴയുടെ ഇരമ്പൽ നിലച്ചിരുന്നു, പക്ഷേ അകത്ത് അവരുടെ പ്രണയത്തിൻ്റെ കൊടുങ്കാറ്റ് അടങ്ങിയിരുന്നില്ല. ശ്രീവേണിയുടെ മുഖത്ത് പടർന്ന ആ സുഖകരമായ വേദനയും കണ്ണുകളിലെ ലഹരിയും ഗോകുലിനെ കൂടുതൽ ഭ്രാന്ത് പിടിപ്പിച്ചു.

."ശ്രീ... എനിക്ക് ഇനി നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. എൻ്റെ ഈ പ്രണയം... നിൻ്റെ ഉള്ളിൽ, നിൻ്റെ ആ ഗർഭപാത്രത്തിൽ തന്നെ എനിക്ക് നിക്ഷേപിക്കണം. നിനക്ക് സമ്മതമാണോ? നിൻ്റെ ഉള്ളിൽ എൻ്റെ ഒരു അംശം ബാക്കിയാക്കാൻ നീ എന്നെ അനുവദിക്കുമോ?"

ഗോകുലിൻ്റെ ആ തീക്ഷ്ണമായ ചോദ്യത്തിന് മുന്നിൽ ശ്രീവേണി ഒരു നിമിഷം പോലും ആലോചിച്ചില്ല. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ വന്യമായൊരു തിളക്കം പടർന്നു. നാണമല്ല, മറിച്ച് തൻ്റെ പ്രിയപ്പെട്ട പുരുഷനെ