Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu]

പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളാനുള്ള ഒരു ദാഹമായിരുന്നു ആ മുഖത്ത്.

അവൾ തൻ്റെ കാലുകൾ അവൻ്റെ അരക്കെട്ടിൽ സർപ്പങ്ങളെപ്പോലെ ഒന്നുകൂടി വരിഞ്ഞുമുറുക്കി, അവനെ തന്നിലേക്ക് ആവോളം വലിച്ചടുപ്പിച്ചു.

"ചോദിക്കണോ ഗോകുട്ടാ? നിൻ്റെത് മാത്രമായ ഈ ശരീരത്തിലേക്ക് നിൻ്റെ ആ അംശം പകർന്നു തന്നോളൂ... എനിക്ക് അത് വേണം. നിൻ്റെ ഈ പ്രണയത്തിൻ്റെ ചൂട് എൻ്റെ ഉള്ളിൽ എന്നും ബാക്കിയുണ്ടാവണം!" അവൾ അവൻ്റെ കാതുകളിൽ കിതപ്പോടെ മന്ത്രിച്ചു. ആ വാക്കുകളിൽ കാമത്തിൻ്റെ ലഹരിയും പ്രണയത്തിൻ്റെ ആഴവുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവളുടെ പച്ചയായ സമ്മതം കേട്ടതോടെ ഗോകുലിൻ്റെ ഉള്ളിലെ പുരുഷൻ സകല നിയന്ത്രണങ്ങളും ഭേദിച്ചു. അവൻ അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മുറുകെ പിടിച്ചു, അവളുടെ ഓരോ ചലനവും അവളിൽ മിന്നൽ പിണരുകൾ പായിച്ചു., അവനെ മുറുകെ പുണർന്നു.

വികാരങ്ങൾ അതിൻ്റെ അത്യുന്നതിയിൽ എത്തിയ ആ നിമിഷം, ഗോകുൽ തൻ്റെ സർവ്വവും അവളുടെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് അണപൊട്ടി ഒഴുക്കി. ശ്രീവേണി തൻ്റെ കണ്ണുകൾ മുറുക്കി അടച്ചു, അവളുടെ ഉള്ളിൽ പടരുന്ന ആ ചൂട് അവൾ ആവോളം ആസ്വദിച്ചു. തൻ്റെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ അവൻ്റെ ആ അംശം നിക്ഷേപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവൾക്ക് ഒരു വന്യമായ സുഖം അനുഭവപ്പെട്ടു.

അവർ കിതപ്പോടെ പരസ്പരം നോക്കി ആ കട്ടിലിൽ കിടന്നു. വിയർപ്പിൽ കുതിർന്ന അവരുടെ ശരീരങ്ങൾ ഒന്നായി ഒട്ടിപ്പിടിച്ചിരുന്നു. രാകേഷിൻ്റെയോ ലോകത്തിൻ്റെയോ യാതൊരു ചിന്തയുമില്ലാതെ, തൻ്റെ ആഗ്രഹം പൂർണ്ണമായും നേടിയെടുത്ത ലഹരിയിലായിരുന്നു ശ്രീവേണി.

"ഇനി നീ എങ്ങോട്ടും പോകില്ലല്ലോ ഗോകുട്ടാ?" അവൾ അവൻ്റെ നെഞ്ചിലെ രോമങ്ങളിൽ വിരലുകൾ ഓടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവൻ്റെ മുഖത്ത് ഒരു വന്യമായ പുഞ്ചിരി വിരിഞ്ഞു. അവൻ അവളെ ഒന്നുകൂടി മുറുകെ പുണർന്നു അവൾ