Chapter Title : അതിരുകൾ മായുമ്പോൾ  [Lechu]

തന്നിട്ടില്ല

ശ്രീവേണിയുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു ,രാകേഷ് വിദേശത്തായതുകൊണ്ട് അവൾ അനുഭവിച്ച ആ വലിയ ശൂന്യത ഗോകുലിൻ്റെ സാമീപ്യംകൊണ്ടു നിറയുകയായിരുന്നു .അവൾ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല ,പക്ഷെ അവളുടെ ആ നോട്ടം ആയിരം വാക്കുകൾക്ക് തുല്യമായിരുന്നു

അന്നുമുതൽ അവരുടെ ബന്ധത്തിന് പുതിയൊരു നിറം കൈവന്നു .ഓഫിസിലെത്തുമ്പോൾ ഗോകുലിൻ്റെ ബൈക്ക് പാർക്കിങ്ങിലുണ്ടോ എന്നവൾ നോക്കും വരുന്നതുവരെ അവൾക്ക് വല്ലത്തൊരു ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു രാത്രിയിൽ കുഞ്ഞിനെ ഉറക്കിക്കഴിഞ്ഞു രാകേഷിനെ വിളിച്ചു ഫോൺ വെച്ചാലും അവളുടെ മനസ്സ് ഗോകുലിനടുത്തേക്ക് ഓടിയെത്തും അവൻ അയക്കുന്ന ഓരോ ഗുഡ് നൈറ്റ് മസ്സാജിനായി മിനിറ്റുകളോളം അവൾ കാത്തിരുന്നു

ഒരിക്കൽ ഗോകുലിന് പനിബാധിച്ചു വരാൻ കഴിഞ്ഞില്ല ,അന്ന് ശ്രീവേണിക്ക് ജോലിയിൽ ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല അവൾ അവനെ വിളിച്ചു വിശേഷങ്ങൾ തിരക്കി

'' നീ കൂടിയില്ലാത്തപ്പോൾ ഈ ഓഫിസ് എനിക്ക് മടുക്കുന്നു ഗോകുൽ " എന്നവൾ അറിയാതെ പറഞ്ഞുപോയി

അതായിരുന്നു അവരുടെ പ്രണയത്തിൻ്റെ പരസ്യമായ പ്രഖ്യാപനം .ആ വാക്ക് കേട്ടപ്പോൾ ഗോകുലിന് പനി പകുതികുറഞ്ഞപോലെതോന്നി .താൻ ആഗ്രഹിച്ച പെണ്ണ് തന്നെ അത്രമേൽ സ്നേഹിക്കുന്നു എന്ന തിരിച്ചറിവ് അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ചു .

പിറ്റേന്ന് ഗോകുൽ ഓഫീസിൽ വന്നപ്പോൾ ശ്രീവേണി അവനുവേണ്ടി കൊണ്ടുവന്ന ഭക്ഷണം നൽകി ആ സമയം അവൻ ആ കൈകളിൽ മെല്ലെ പിടിച്ചു

"നമ്മുടെ ജീവിതത്തിൽ വേറെ ആളുകൾ ഉണ്ടെന്നറിയാം ശ്രീ ... പക്ഷെ എൻ്റെ മനസ്സ് ഇപ്പോൾ നിന്റേതാണ് ,ഇതു തെറ്റാണോ ശരിയാണോ എന്ന് എനിക്കറിയില്ല , പക്ഷെ നിന്നെ പിരിഞ്ഞിരിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിയില്ല"

ശ്രീവേണി അവൻ്റെ കണ്ണുകളിലേക്കുനോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു .ആ പുഞ്ചിരിയിൽ സമ്മതവും ,അതിലേറെ ആഴത്തിലുള്ള പ്രണയവുമുണ്ടായിരുന്നു .അവർക്കിടയിൽ വാക്കുകൾക്ക്