അതിരുകളില്ലാത്ത അനുരാഗം 1 [Falgunan]

വിട്ടില്ല. അവൻ പതുക്കെ തന്റെ നാവ് ഉപയോഗിച്ച് അവളുടെ ഉപ്പൂതിയുടെ അരികിൽ ഒരു ചെറിയ ചുംബനം നൽകി. പ്രിയയുടെ ശരീരം ഒരു മിന്നൽപിണർ ഏറ്റതുപോലെ വിറച്ചു. അവൾ തന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടിച്ചുപിടിച്ച് ഒരു ചെറിയ മൂളൽ പുറത്തുവിട്ടു. വിവേക് ടിവിയിലെ ശബ്ദത്തിൽ മുഴുകിയിരുന്നതിനാൽ ആ നിശബ്ദമായ വിളി അയാൾ കേട്ടില്ല.

അടുക്കളയിലെ ഇരുളിൽ അവർ വീണ്ടും കണ്ടുമുട്ടിയപ്പോൾ, കിച്ചു അവളെ ഭിത്തിയിലേക്ക് ചേർത്തുനിർത്തി. അവന്റെ ശ്വാസം അവളുടെ കഴുത്തിൻ്റെ ഭാഗത്ത് ചൂടായി പതിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ പതുക്കെ അവളുടെ കഴുത്തിൻ്റെ താഴെയായി ചുംബനങ്ങൾ നൽകാൻ തുടങ്ങി. പ്രിയയുടെ നെഞ്ചിലെ ശ്വാസം വേഗത്തിലായി. അവളുടെ നെറ്റിയിലും കവിളിലും ചെറിയ വിയർപ്പുതുള്ളികൾ പൊടിഞ്ഞു. "കിച്ചു... ഇവിടെ അച്ഛൻ വന്നാൽ ..? എന്നെ വിട് പ്ളീസ് ..." അവൾ മന്ത്രിച്ചു, പക്ഷേ അവളുടെ കൈകൾ അറിയാതെ അവന്റെ തോളുകളിൽ മുറുകി. അവൻ അവളുടെ സാരിയുടെ ഞൊട്ടയിലേക്ക് മുഖം അമർത്തി, അവിടെയുള്ള ഗന്ധം ആവോളം ശ്വസിച്ചു. പ്രിയ കണ്ണുകൾ അടച്ചു, അവളുടെ ശരീരം അവനിലേക്ക് കൂടുതൽ ചേർന്നു.

"കിച്ചു... എന്നെ വിട് പ്ളീസ് ..." പ്രിയയുടെ വാക്കുകൾ പൂർത്തിയാകുന്നതിന് മുൻപേ, ഹാളിൽ നിന്ന് വിവേകിന്റെ ചുമയ്ക്കുന്ന ശബ്ദം കേട്ടു. ആ ശബ്ദം കേട്ട നിമിഷം പ്രിയ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൾ കിച്ചുവിനെ ശക്തമായി തള്ളിമാറ്റി, തന്റെ സാരിയുടെ ഞൊട്ട ശരിയാക്കി. അവളുടെ മുഖം വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, കണ്ണുകളിൽ പരിഭ്രാന്തി നിറഞ്ഞു. "പോ... നീ ഇവിടുന്ന് പൊയ്ക്കൊ," അവൾ മന്ത്രിച്ചു. വിവേക് അടുക്കളയുടെ അടുത്തേക്ക് നടക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കിച്ചു ഒരു നിമിഷം അവളെ നോക്കി നിന്നു. അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ ഒരുതരം തൃഷ്ണയുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ പ്രിയയുടെ മുഖത്തെ ഭയം അവനെ പിന്നോട്ടടിച്ചു. അവൻ പതിയെ പിന്നിലേക്ക് മാറി, വിവേകിന് മുന്നിൽ കാണാത്ത രീതിയിൽ അടുക്കളയുടെ മൂലയിലേക്ക് ഒതുങ്ങി നിന്നു. വിവേക് അകത്തേക്ക് വന്നപ്പോൾ കിച്ചു അവിടെ ഒരു ഗ്ലാസ്സ് വെള്ളം കുടിക്കാൻ വന്നതാണെന്ന് നടിച്ചു. "എന്താ കിച്ചു,  ഇവിടെ?" വിവേക് ചോദിച്ചു. "ഒന്നു വെള്ളം കുടിക്കാനാണ് അച്ഛാ," കിച്ചു സ്വാഭാവികമായി മറുപടി നൽകി. വിവേക് അവനെ ഒന്ന് നോക്കി, പിന്നെ പ്രിയയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവളുടെ ശ്വാസം ഇപ്പോഴും വേഗത്തിലായിരുന്നു, മുഖത്ത് ഒരുതരം ചുവപ്പ് പടർന്നിരുന്നു.

"നിങ്ങൾ രണ്ടുപേരും എന്താണ് ഇവിടെ ഇങ്ങനെ നിൽക്കുന്നത്?" വിവേക് സംശയത്തോടെ ചോദിച്ചു. പ്രിയ പെട്ടെന്ന് തിരിഞ്ഞ് ഗ്യാസ് സ്റ്റൗവിൻ്റെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി. അവളുടെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ അവൾ അത് മറച്ചുപിടിച്ചു. കിച്ചു ഒരു പുഞ്ചിരിയോടെ വിവേകിന്റെ തോളിൽ കൈവെച്ചു. "ഒന്നുമില്ല അച്ഛാ, അമ്മയ്ക്ക് എന്തോ ചെറിയൊരു തലവേദനയാണെന്ന് തോന്നുന്നു," അവൻ സമർത്ഥമായി പറഞ്ഞു. വിവേക് അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. പ്രിയയുടെ കവിളിലെ ചുവപ്പ് നിറം അവന് തലവേദനയാൽ ഉണ്ടായതാണെന്ന് തോന്നിപ്പിച്ചു. അവൻ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ കൈവെച്ചു നോക്കി, എന്നിട്ട് സമാധാനത്തോടെ കിച്ചുവിനെ നോക്കി. "ശരി, ശെരി . പ്രിയ, നീ കുറച്ചുനേരം വിശ്രമിക്കൂ."

കിച്ചു മുറിയിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ പ്രിയയുടെ കണ്ണുകൾ അവനെ പിന്തുടർന്നു. വിവേകിന് ഒരിക്കലും മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു രഹസ്യം അവർക്കിടയിൽ രൂപപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.