Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 5 [Sanjuguru]

?

ഞാൻ : ദാ...  എല്ലാം ok യാണ്...

മിഥുൻ : എന്നാ ചെന്ന് വിശ്രമിക്കു...  യാത്രാക്ഷീണമുണ്ടാകും...  ഞാൻ ചെല്ലട്ടെ..

മിഥുൻ പതിയെ അവിടെ നിന്നു എന്റെ മുറിയിലേക്ക് വലിഞ്ഞു.  ഞാനും ദേവകിയും നളിനിയും കൂടി അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി.

ഞാൻ : ചെറിയമ്മക്ക് വേണ്ടി എല്ലാം ഒരുക്കി വെച്ചിട്ടുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും കുറവുണ്ടെങ്കിൽ എന്നെ അറിയിക്കണം...

ദേവകി : നീ പേടിക്കണ്ട,  ഞാനും ശ്രീലേഖ ചേച്ചിയും തൊട്ടടുത്ത മുറിയിൽ ഉണ്ട്.  ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു കുറവും വരാതെ ഇവൻ നോക്കുന്നുണ്ട്.

കരയുന്ന കുഞ്ഞിനെ തോളിൽ കിടത്തി മൂളികൊണ്ടു നളിനി പറഞ്ഞു.

നളിനി : ഒരു കുറവുണ്ട്,

ഞാൻ : എന്താ ചെറിയമ്മേ ?

നളിനി : എനിക്ക് ഇവിടെ ഒരു തോട്ടിൽ കെട്ടിത്തന്നാൽ നന്നായിരുന്നു. മോൻ തൊട്ടിലിലെ കിടക്കൂ...

ഞാൻ : അതിന് ഞാൻ ഏർപ്പാടുണ്ടാകാം... കുഞ്ഞിന് വേറെ എന്തെങ്കിലും ആവശ്യമുണ്ടോ ?? അവൻ വല്ലാതെ കരയുന്നുണ്ട്...

നളിനി : ഓ അതോ...  കാറിൽ ഒരു ഇരിപ്പായിരുന്നില്ലേ....  അവനു വീട്ടിൽ നിന്നു പാൽ കൊടുത്തതാ...  വിശന്നിട്ടാകും...

ഞാൻ : ഓഹ് അതെയോ..

ഞാൻ അവിടെ തന്നെ അവരെ നോക്കി നിന്നു. ആരും ഒന്നും പറയുന്നില്ല... നളിനി ചെറിയമ്മ എന്നെ തന്നെ നോക്കുന്നുണ്ട്..  എന്തോ പന്തികേട്... അപ്പോഴാണ് മനസിലായത് ഞാനവിടെ നിന്നാൽ എങ്ങനെ കുഞ്ഞിന് മുല കൊടുക്കും എന്നാ ചിന്തയിൽ നിന്നതാണെന്നു..

ഞാൻ : ഓഹ്...  പാലു കൊടുക്കാനാകും അല്ലെ...  ഞാൻ പോകാം...

ദേവകി : നീ ഇവിടെ നിന്നോടാ...  ഇവളും നിനക്ക് അമ്മയെ പോലെയല്ലേ... ദേവകിക്കു എനിക്ക് നളിനിയോടുള്ള ആശ അറിയുന്നത് കൊണ്ട് സപ്പോർട്ട് ചെയ്തു.

ഞാൻ : കണ്ടാൽ അമ്മയാണെന്ന് തോന്നില്ലെങ്കിലും,  മൂത്ത പെങ്ങളാണെന്നു പറയാം.. ഇനി ഞാൻ നിൽക്കുന്നില്ല...  പാവം കുഞ്ഞ്.. ഞാൻ ആ പറഞ്ഞത് നളിനിക്ക് നന്നായി ബോധിച്ചു.  കണ്ടാൽ പ്രായം തോന്നില്ല എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ അവരുടെ കണ്ണൊന്നു തിളങ്ങിയത് ഞാൻ കണ്ടു.  ഞാനാ റൂമിന്റെ വാതിൽ ചാരി പുറത്തേക്കിറങ്ങി...

ഞാൻ നേരെ താഴെ ചെന്ന് കുറച്ച് പ്ലാസ്റ്റിക് കയർ ഒപ്പിച്ചു.  പിന്നെ എന്നോ അനിതയുടെ