Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 6 [Sanjuguru]

കണ്ടതോ ? ഞാൻ കണ്ടത് സത്യമല്ലെന്നു ചെറിയമ്മക്ക് പറയാൻ കഴിയുമോ...

സീത : കഴിയും,  നീ ഒന്നും കണ്ടിട്ടില്ല...  ഇനി അതിനെക്കുറിച്ചൊന്നും ചോദിക്കണ്ട ഞാൻ പറയില്ല...  ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം സത്യമാണ്...

ഞാൻ : ഇല്ല ചോദിക്കുന്നില്ല...  എന്ത് തന്നെയായാലും ചെറിയമ്മ സുഖത്തിനു വേണ്ടി തന്നെയല്ലേ അവിടെ കിടന്നതു...

സീത : അതെ,  ഒരുപാടു നാളുകൾക്കു ശേഷം എന്നെ സ്നേഹിക്കാനും എനിക്ക് സ്നേഹിക്കാനും ആരോ ഉണ്ടെന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ, ഞാൻ ആ സ്നേഹത്തിനു കീഴ്‌പെട്ടുപോയി...

ഞാൻ : അപ്പൊ ഞാൻ കഥയൊന്നുമറിയാതെ ആട്ടമാടുകയായിരുന്നുവല്ലെ ? പക്ഷെ ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ സ്നേഹിച്ചത് ആത്മാർത്ഥമായി തന്നെയാണ്...  പക്ഷെ ഇപ്പൊ ഞാൻകമ്പിക്കുട്ടൻ.നെറ്റ്   സാഹചര്യം ചൂഷണം ചെയ്തു  ചെറിയമ്മയെ ബലമായി....  ഈശ്വരാ ഈ പാപമൊക്കെ ഞാൻ  എങ്ങനെ...

ഞാൻ കണ്ഠമിടറി കരച്ചിലിലേക്കു വീഴുന്നതായി അഭിനയിച്ചു. ഞാൻ ചെറിയമ്മയിൽ നിന്ന് വിട്ടകന്നു മാറികിടന്നു കരഞ്ഞു. എങ്ങനെയൊക്കെയോ കരച്ചിലടക്കി ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ നോക്കി...

ഞാൻ : ക്ഷമിക്കാൻ കഴിയില്ല...  എന്നാലും എന്നോട് പൊറുക്കണം... ഞാൻ ഇപ്പോഴും പറയുന്നു,  എന്നെ വിശ്വസിക്കണം ഞാൻ എന്റെ കാമം തീർക്കാനല്ല ചെറിയമ്മയെ കീഴ്പെടുത്തിയത്,  ഒരു ദിവസം ചെറിയമ്മ എന്റെ സ്നേഹം തിരിച്ചറിയും...

സീത : നിന്റെ ഈ കണ്ണീരിൽ കുതിർന്ന ഈ ഏറ്റുപറച്ചിൽ മാത്രം മതി എനിക്ക് നിന്റെ സ്നേഹം തിരിച്ചറിയാൻ,  പക്ഷെ നമ്മൾ തമ്മിൽ പവിത്രമായൊരു ബന്ധമുണ്ട്, ആ ബന്ധത്തിലെ പവിത്രത ഇപ്പോൾ നഷ്ടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.  ആ ആഘാതം എന്നെ ഇപ്പോളും വിട്ടുമാറിയിട്ടില്ല...

ഞാൻ : ഞാനിനി ചെറിയമ്മയെ ഒന്നിനും നിർബന്ധിക്കില്ല... ഇനി ഒരു നോട്ടംകൊണ്ടുപോലും ചെറിയമ്മയെ ഞാൻ നോവിക്കില്ല...  ഈ ഒരു