Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 6 [Sanjuguru]

മുറിവിട്ടു പോകുമ്പോൾ നമുക്കിടയിൽ ഒന്നും സംഭവിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് കരുതാം...  പക്ഷെ എന്നെങ്കിലും ചെറിയമ്മക്ക് എന്നെ സ്നേഹിക്കാനുള്ള മനസ്സ് കൈവരികയാണെങ്കിൽ എന്നോട് തുറന്നു പറയണം.

ഞാൻ പറയുന്നതും കേട്ട് ചെറിയമ്മ എന്നെ വാത്സല്യം നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ നോക്കിക്കിടന്നു. ഞാൻ അവിടെ നിന്നും പതുകെ എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം പൊറുക്കിയെടുത്തു. ചെറിയമ്മയുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ചെറിയമ്മക്ക് കൊടുത്തു.  ഞാൻ വസ്ത്രം ധരിച്ചു.

ഞാൻ : വേഗം വസ്ത്രം ധരിച്ചു വരൂ...  നമ്മുക്ക് പോകാം... ഞാൻ പുറത്തേക്കിറങ്ങി വാതിൽ ചാരി.

ചെറിയമ്മ കുറച്ച് സമയത്തിനുള്ളിൽ വസ്ത്രങ്ങൾ എല്ലാം ധരിച്ചു പുറത്തിറങ്ങി.

ഞാൻ : ചെറിയമ്മ നടന്നോളൂ,  ഞാൻ പുറകെ വന്നേക്കാം... ചെറിയമ്മ പടികൾ കയറി പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ പോകുന്നതിനു മുന്നെ എന്നെ ഒന്നു തിരിഞ്ഞു നോക്കി.  ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ വിഷാദവും സന്തോഷവും കലർന്ന ഭാവത്തിൽ ഒന്നു നോക്കി. ചെറിയമ്മ അങ്ങനെ തന്നെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി നടന്നു.

ചെറിയമ്മ പോയതും ഞാൻ എല്ലാ സ്വയം നിർമിതഭാവങ്ങളും മാറ്റി പഴയപോലെയായി.  എന്റെയുള്ളിൽ സീതയെ കളിച്ച സന്തോഷവും ഒപ്പം ഇനി കളിക്കാൻ കഴിയില്ലല്ലോ എന്ന സങ്കടവും ബാക്കിയായി. ഞാൻ അവിടെ നിന്നിറങ്ങി വീട്ടിലേക്ക് നടന്നു.  എല്ലാവരും ഉച്ചയുറക്കത്തിന്റെ ആലസ്യത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ് വരുന്നതേ ഉള്ളൂ.  അതുകൊണ്ട് ഉമ്മറത്ത് ആരും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഞാൻ പടികൾ കയറി മുകളിലേക്കു പോയി. ശ്രീലേഖ ഇളയമ്മയുടെ മുറി അടഞ്ഞു കിടക്കുകയായിരുന്നു. അകത്തു സീതയുണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിലേക്ക് പോയില്ല. നേരെ ദേവകിയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. വാതിലിൽ മുട്ടിയപ്പോൾ ദേവകിവന്നു വാതിൽ തുറന്നു.

ദേവകി : എന്തായി ചേച്ചിയുടെ കാര്യം ? വാതിൽ തുറന്നതും ചാടിക്കയറി