Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 6 [Sanjuguru]

സംസാരിച്ചു...  അവൾക്കു ജീവിതത്തിൽ പ്രശ്നമൊന്നുമില്ല....  പിന്നെ കെട്ടിയവന് നിന്റെ അച്ഛന്റെ പ്രായമുള്ളതിനാൽ സ്വന്തം അച്ഛനെപ്പോലെ ശാസിച്ചു നിയന്ത്രിച്ചാണ് അവളെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്... അതിന്റെ ഒരു സുഖക്കുറവ് ഉണ്ട്...

ഞാൻ : അതൊന്നുമല്ല എനിക്ക് അറിയേണ്ടത്...

ദേവകി : നിനക്കറിയേണ്ടത് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം...  അതൊക്കെ ഞാനെങ്ങനെ ആണ് അവളോട്‌ ചോദിക്കുന്നത്...  ഞാനവളുടെ ചേച്ചിയല്ലേ...  പിന്നെ അവളുടെ കുഞ്ഞിന് 8 മാസം പ്രായമായില്ലേ...  അയാൾ  അവളെ കളിക്കുന്നതിനു തെളിവല്ലേ അതെല്ലാം...

ഞാൻ : അതൊക്കെ ശരി... ഞാനൊന്ന് മനസ്സുവെച്ചാൽ എനിക്ക് കിട്ടുമോ ?? അതോ സീത ചെറിയമ്മയെപോലെ പതിവ്രത ചമയുമോ ?

ദേവകി : നീ ശ്രമിച്ചോ...  അവൾക്കു ലഭിച്ച ഈ രണ്ടാം ജീവിതം തച്ചുടക്കാൻ അവൾ തയ്യാറാകില്ല. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ശ്രമം പാളിയാലും അവൾ പുറത്ത് പറയില്ല...  പിന്നെ മനക്കട്ടി തീരെയില്ലാത്തവളാ.... അവളെ സ്നേഹിച്ചു കീഴ്പെടുത്തണം.

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്..  അതൊക്കെ ശെരിയാക്കാം...  ഞാൻ ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ. ദേഹത്തപ്പടി അഴുക്കാ..  ഇന്നിത് രണ്ടാമത്തെ കുളിയാ...

ദേവകി : ഹ്മ്മ് ചെല്ല് ചെല്ല്...  ഇനിയങ്ങോട്ട് ദിവസത്തിൽ എത്ര കുളിവേണ്ടി വരുമോ ആവോ?

ഞാൻ : മിക്കവാറും ഞാൻ തളർന്നു പോകുന്ന ലക്ഷണമാ കാണുന്നത്.

ദേവകി : തളരാനൊന്നും ഞാൻ വിടില്ല...  പോകുന്നവരെ എന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാകണം.

ഞാൻ : അതൊക്കെ ഞാനുണ്ടാകും...  ചെറിയച്ഛന്മാരെല്ലാം കൂടി ഉത്രാടത്തിനു ഇവിടെ കാണില്ലേ....  അന്ന് ഞാൻ പട്ടിണിയാകുമല്ലോ...

ദേവകി : നിന്നെ ഞാൻ പട്ടിണികിടില്ല മോനെ...  ആരു വന്നാലും നിന്നെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം..

ഞാൻ : അത് മതി...  ആ സ്നേഹം എപ്പോഴും ഉണ്ടായാൽ മതി.

ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ചു, ദേവകിയുടെ കവിളിൽ നുള്ളിയിട്ടു ആ മുറിയിൽ നിന്നു പുറത്തിറങ്ങി. ഞാൻ എന്റെ മുറിയിൽ പോയി ഒന്ന് വിസ്തരിച്ചു കുളിച്ചു എന്നിട്ട്‌ ഒരു മുണ്ടും ഷർട്ടും എടുത്തിട്ടു. ഞാൻ കുളിച്ചു വസ്ത്രം മാറുമ്പോൾ ശ്രീലേഖയും സീതയും ദേവകിയും കൂടി താഴോട്ടു പോകുന്നത് കണ്ടു.  ശ്രീലേഖ എന്നെ ഒന്ന് നോക്കി ചിരിച്ചു സീത എന്നെ ഒന്ന് നോക്കിയത് പോലുമില്ല.

കൂട്ടത്തിൽ നളിനിയെ കണ്ടില്ലല്ലോ.  ഇനി ഇവർ വിളിക്കാൻ മറന്നതാണോ.