Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 6 [Sanjuguru]

അച്ഛനെപ്പോലെ ശാസിച്ചു നിയന്ത്രിച്ചാണ് അവളെ കൊണ്ടുനടക്കുന്നത്... അതിന്റെ ഒരു സുഖക്കുറവ് ഉണ്ട്...

ഞാൻ : അതൊന്നുമല്ല എനിക്ക് അറിയേണ്ടത്...

ദേവകി : നിനക്കറിയേണ്ടത് എന്താണെന്ന് എനിക്കറിയാം...  അതൊക്കെ ഞാനെങ്ങനെ ആണ് അവളോട്‌ ചോദിക്കുന്നത്...  ഞാനവളുടെ ചേച്ചിയല്ലേ...  പിന്നെ അവളുടെ കുഞ്ഞിന് 8 മാസം പ്രായമായില്ലേ...  അയാൾ  അവളെ കളിക്കുന്നതിനു തെളിവല്ലേ അതെല്ലാം...

ഞാൻ : അതൊക്കെ ശരി... ഞാനൊന്ന് മനസ്സുവെച്ചാൽ എനിക്ക് കിട്ടുമോ ?? അതോ സീത ചെറിയമ്മയെപോലെ പതിവ്രത ചമയുമോ ?

ദേവകി : നീ ശ്രമിച്ചോ...  അവൾക്കു ലഭിച്ച ഈ രണ്ടാം ജീവിതം തച്ചുടക്കാൻ അവൾ തയ്യാറാകില്ല. അതുകൊണ്ട് നിന്റെ ശ്രമം പാളിയാലും അവൾ പുറത്ത് പറയില്ല...  പിന്നെ മനക്കട്ടി തീരെയില്ലാത്തവളാ.... അവളെ സ്നേഹിച്ചു കീഴ്പെടുത്തണം.

ഞാൻ : ഹ്മ്മ്..  അതൊക്കെ ശെരിയാക്കാം...  ഞാൻ ഒന്ന് കുളിക്കട്ടെ. ദേഹത്തപ്പടി അഴുക്കാ..  ഇന്നിത് രണ്ടാമത്തെ കുളിയാ...

ദേവകി : ഹ്മ്മ് ചെല്ല് ചെല്ല്...  ഇനിയങ്ങോട്ട് ദിവസത്തിൽ എത്ര കുളിവേണ്ടി വരുമോ ആവോ?

ഞാൻ : മിക്കവാറും ഞാൻ തളർന്നു പോകുന്ന ലക്ഷണമാ കാണുന്നത്.

ദേവകി : തളരാനൊന്നും ഞാൻ വിടില്ല...  പോകുന്നവരെ എന്റെ കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടാകണം.

ഞാൻ : അതൊക്കെ ഞാനുണ്ടാകും...  ചെറിയച്ഛന്മാരെല്ലാം കൂടി ഉത്രാടത്തിനു ഇവിടെ കാണില്ലേ....  അന്ന് ഞാൻ പട്ടിണിയാകുമല്ലോ...

ദേവകി : നിന്നെ ഞാൻ പട്ടിണികിടില്ല മോനെ...  ആരു വന്നാലും നിന്നെ ഞാൻ നോക്കിക്കൊള്ളാം..

ഞാൻ : അത് മതി...  ആ സ്നേഹം എപ്പോഴും ഉണ്ടായാൽ മതി.

ഞാനൊന്ന് ചിരിച്ചു, ദേവകിയുടെ കവിളിൽ നുള്ളിയിട്ടു ആ മുറിയിൽ നിന്നു പുറത്തിറങ്ങി.