Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

അടുത്തുടിപ്പഴകിയിട്ടില്ല. എന്റെ അമ്മപോലും എന്നോട് എന്റെ മനസിനെ തൊട്ടു സംസാരിച്ചിട്ടില്ല. ചെറിയമ്മ അത്രയും ഫ്രണ്ട്‌ലി ആയാണ് എന്നോട് സംസാരിച്ചത്. പറമ്പിൽ വെച്ചും ഞാൻ സ്നേഹിക്കുന്ന ഒരു പെണ്ണിനെ പോലെ കരുതിയാണ് ഞാൻ അങ്ങനെയൊക്കെ ചെയ്തത്.  എന്നോട് പൊറുക്കില്ലേ ???...  ചെറിയമ്മ എന്നോട് മിണ്ടാതിരിക്കുന്ന ഒരോ നിമിഷവും എനിക്ക് വല്ലാത്ത ഒരു വേദനയാണ് മനസിന്‌.

മാലതി : ഇതിനെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് അവിടുന്ന് മറുപടി പറഞ്ഞതല്ലേ...  പിന്നെ എന്തിനാ വീണ്ടും ഇതു പറയുന്നേ.

ഞാൻ : ചെറിയമ്മ എന്നെ വീട്ടിൽ ഒന്ന് മൈൻഡ് ചെയുന്നുപോലുമില്ല അതാ...

മാലതി : എനിക്ക് നിന്നെ ഫേസ് ചെയ്യാൻ ഒരു മനോവിഷമം അത്രേയുള്ളൂ.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കൈയിൽ കേറിപിടിച്ചു.

മാലതി : ഇനി എന്റെ മോൻ എനിക്ക് സത്യം ചെയ്ത് തരണം.  ഇനി അങ്ങനെയൊന്നും ഉണ്ടാവില്ല എന്ന്.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയുടെ കണ്ണിൽ തന്നെ നോക്കി.

ഞാൻ : ഇല്ല ചെറിയമ്മേ,  എനിക്കതിനു കഴിയില്ല.

മാലതി ഒരു ഞെട്ടലോടെയാണ് അതു കേട്ടത്.

മാലതി : അപ്പൊ നിനക്ക്....

ഞാൻ : ഇല്ല ചെറിയമ്മേ, ചെറിയമ്മ തുണിയുരിഞ്ഞു ഇവിടെ നിന്നാൽ പോലും ഞാൻ ഒന്നും ചെയ്യില്ല.  പക്ഷെ ചെറിയമ്മയോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം സത്യമാണ്.... അതെനിക്ക് ഒഴിവാക്കാൻ കഴിയില്ല.

മാലതി : എന്താ മോനെ നീ പറയുന്നത്...  അതെല്ലാം തെറ്റാണു.

ഞാൻ : ഈ കാര്യങ്ങൾ നമ്മൾ മാത്രമാണ് സംസാരിക്കുന്നതു.  നമ്മളാണ് പരസ്പരം സ്നേഹിക്കുന്നത്.  നമ്മൾ രണ്ടു പേർക്കിടയിൽ എന്തിനാണ് തെറ്റും ശെരിയും.

മാലതി : എനിക്കൊന്നും മനസികാകുന്നില്ല...

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ വട്ടംപിടിച്ചു. ചെറിയമ്മേടെ തോളിൽ എന്റെ