Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

പറഞ്ഞു. മാലതി അവിടുന്ന് പോയതും ഞാൻ ദേവകി ചെറിയമ്മയുടെ ദേഹത്തുന്നു എഴുന്നേറ്റു.

ഞാൻ : ഇനിയും നീയിവിടെ നിന്നാൽ ഞാൻ നിന്നെ കടിച്ചു പറിക്കും.  എഴുന്നേൽക്ക്..  ഞാൻ രാത്രി വന്ന് വിളിക്കാം.

ദേവകി : ബാംഗ്ലൂരിലെ നരകജീവിതത്തിലേക്കു പോകുന്നതിനു മുൻപ് നീയെനിക്കു കുറച്ച് നല്ല ഓർമ്മകൾ സമ്മാനിക്കണം.  ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.

ചെറിയമ്മ ഇതും പറഞ്ഞ് അവരുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. ഞാൻ കട്ടിലിൽ കിതപ്പ് മാറാൻ കിടന്നു. കുറച്ചുനേരം കിടന്നതും മാലതി മുറിയിലേക്ക് വന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരുന്നു. ചെറിയമ്മ കട്ടിലിന്റെ ഒരു കാലിൽ പിടിച്ച് നിന്നു.

ഞാൻ : എന്താ ചെറിയമ്മേ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നല്ലോ ?

മാലതി : നീയെന്താടാ മോനെ എന്നോട് കനിവ് കാണിക്കാത്തത് ?

ഞാൻ : അതിനു ദേവകി ചെറിയമ്മയെ ഒന്നും ചെയ്തില്ല.

മാലതി : ഞാനെല്ലാം കണ്ടു.

ഞാൻ മാലതി ചെറിയമ്മയെ പിടിച്ച് എന്റെ ബാത്റൂമിനുള്ളിലേക്കു കൊണ്ടുപ്പോയി. ചുണ്ടുകളിൽ ചുംബിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : സത്യമായിട്ടും ഒന്നും നടന്നില്ല. പക്ഷെ ഇന്ന് രാത്രി ചിലതൊക്കെ നടക്കും.

മാലതി : നീ അവളെ എന്ത് വേണമെങ്കിലും ചെയ്തോ.  അത് എനിക്ക് പ്രേശ്നമല്ല.  പക്ഷെ എന്നെ ഇങ്ങനെ കൊതിപ്പിച്ചു നിറുത്തിയിട്ട്. എനിക്ക് സഹിക്കുന്നില്ല.

ആ കണ്ണുകളിൽ കാമം കത്തിജ്വലിച്ചുകൊണ്ടു എന്നെ തന്നെ ഭസ്മമാക്കി കളയുമെന്ന അവസ്ഥയിലാണ് ഉള്ളത്. ഞാനവിടെ ക്ലോസെറ്റിൻറെ മൂടി അടച്ചു അതിൽ ഇരുന്നു. എന്നിട്ട് മാലതിയെ പിടിച്ച് എന്റെ മടിയിൽ ഇരുത്തി. ഞാൻ കഴുത്തിൽ ഉമ്മവെച്ചു കാതിൽ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : ഞാൻ പറഞ്ഞില്ലേ,  എനിക്ക് എന്റെ മാലതി കുട്ടിയെ ഒരോ അണുഅണുവായി അനുഭവിക്കണം.  ഇങ്ങനെ ധൃതി കൂട്ടല്ലേ.

എന്നിട്ട്‌ ഞാൻ സാരിക്കുള്ളിലൂടെ കൈകടത്തി മാലതിയുടെ പൂറിൽ തൊട്ടു.  അവൾ ഷോക്കടിച്ചപോലെ എന്നിലേക്ക്‌ ചാഞ്ഞു. അവളുടെ ഭാരം എനിക്ക് താങ്ങാൻ കഴിയുന്നതിലും മേലെയാണ്. ഞാൻ പൂറിൽ വീണ്ടും കൈകൊണ്ടു തലോടി കൊണ്ടിരുന്നതും അവൾ പിന്നിലേക്ക് ചാഞ്ഞു ചാഞ്ഞു എന്റെ മടിയിൽ കിടന്നു. അവളുടെ നടുവ് ഇരിക്കുന്ന എന്റെ രണ്ടു കാലുകളിലും സപ്പോർട്ട് ആയി.  അവളുടെ പുറം ഞാൻ കൈകൊണ്ടു താങ്ങി.  വെണ്ണ