Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

മനസില്ലെന്നു പറഞ്ഞ്.  ഇപ്പൊ ആ മനസു എനിക്ക് തന്നല്ലോ...

ദേവകി : എന്റെ ചില വിഷമങ്ങൾ പറഞ്ഞ് എന്ന് മാത്രം.  മനസ്സ് നിനക്ക് തന്നിട്ടൊന്നുമില്ല.

ഞാൻ : മനസ്സ് തന്നില്ലെങ്കിൽ വേണ്ട.  ഈ ശരീരം എനിക്ക് തന്നൂടെ.

ഞാൻ ധൈര്യം സംഭരിച്ചു ചോദിച്ചു.

ഞാൻ : ഈ ശരീരം മാത്രം കിട്ടിയിട്ട് നിനക്കെന്തിനാ ?

ദേവകി : എനിക്ക് വേണ്ടത് അൽപ നേരത്തെ ഒരു സുഖമാണ്.  അതുഞാൻ ഇതുകൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയെടുത്തോളം.

ഞാൻ : നീ തെരുവുപെണ്ണുങ്ങളെ പോലെ എന്നെ കിടക്കാൻ വിളിക്കാണോ ?.

ഞാൻ : വേണമെങ്കിൽ അതെയെന്ന് പറയാം. ഒരുപാടു ആളുകൾ കയറിയിറങ്ങിയ ശരീരമല്ലേ.  ഞാൻ ചോദിക്കുന്നതിൽ തെറ്റില്ല.

ദേവകി : അതെ തെറ്റില്ല.  പക്ഷെ ഞാൻ നിനക്ക് ആരാണെന്നു ഓർമയുണ്ടല്ലോ അല്ലെ ?.

ഞാൻ : അതിനൊന്നും ഇവിടെ പ്രസക്തിയില്ല. ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ നീയെന്റെ മുന്നിൽ തുണിയൂരിലായിരുന്നു.  നാളെ എല്ലാവരും എവിടെയെത്തും പിന്നെ തിരക്കായി ബഹളമായി. നിനക്ക് ബുധിമുട്ടില്ലെങ്കിൽ ഇന്ന് തന്നെ ഞാൻ നിന്നെ പ്രാപിക്കും.

ദേവകി : നിനക്കെന്നും നീയും എന്നെ വിളിക്കാറായോ ?

ഞാൻ : അതേടി ഇനി നിന്നെ അങ്ങനെ തന്നെ ഞാൻ വിളിക്കുള്ളു.  അത് മതി.  അപ്പൊ ഇന്ന് രാത്രിയിങ്ങു പോരെ.  ഞാൻ കാത്തിരിക്കും.

ഞാൻ ദേവകിയുടെ കവിളിൽ കൈയമർത്തി.  ആ ചുണ്ടുകൾ വായിലാക്കി. അവളുടെ ചെറുചുണ്ടുകൾ വായിലിട്ടു നുണഞ്ഞു. അവളെ ബെഡിലേക്കു തള്ളി മറച്ചു കിടത്തി ഞാനവളുടെ ദേഹത്ത് കേറിയിരുന്നു.  അവളുടെ മാറിലെ സാരി മാറ്റി ബ്ലൗസിന് മുകളിലൂടെ മുലകൾ രണ്ടും ഞാൻ അമർത്തി പിഴിഞ്ഞു.  അവളും എന്നെ തിരിച്ചാക്രമിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. എന്റെ ഒരു കൈ അവളുടെ വയറിലൂടെ അരിച്ചിറങ്ങി  അരയിലൂടെ അവളുടെ സാരിക്കകത്തേക്കു കടത്തി അവളുടെ പൂറിൽ തൊട്ടു. അവൾ നെഞ്ച് മുകളിലേക്കു പൊന്തിച്ചു ഒന്ന് വളഞ്ഞു. ഞാൻ കുറെ നേരം ആ നനഞ്ഞ പൂറിൽ തലോടി കൈകൾ പുറത്തെടുത്തു വായിലിട്ടു ഊമ്പി.

അവളിൽ നിന്ന് എന്റെ നോട്ടം ഒന്ന് പാളിയതും വാതിക്കൽ നിൽക്കുന്ന മാലതി ചെറിയമ്മയെ ഞാൻ കണ്ടു.  ഞാൻ പതറാതെ തന്നെ തലകൊണ്ട് ചെറിയമ്മയോടു അവിടുന്ന് മാറാൻ