Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

ഞാനവളെ എന്റെ ദേഹത്തേക്കിട്ടു.  അവളുടെ ചുണ്ടിലും നെറ്റിയിലും അമർത്തി ചുംബിച്ചു ഞാൻ പറഞ്ഞു.

ഞാൻ : എനിക്ക് കിട്ടിയ ഭാഗ്യമാണ് നീ... നിന്നെ ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും കൈവിടാൻ എനിക്ക് ആഗ്രഹമില്ല...  ഇനി വേദനിക്കാനും നിന്നെ ഞാൻ വിടില്ല.  ഇവിടെ നിന്നൂടെ നിനക്ക്...  എന്റെ കൂടെ...  ഈ വീട്ടിൽ....

ദേവകി : ഇതെല്ലാം നിനക്ക് കിട്ടിയ സുഖത്തിന്റെ ആവേശത്തിൽ പറയുന്നതല്ലേ നീ...

ഞാൻ : ഒരിക്കലുമല്ല. നിന്നെയിനി വേദനകൾക്ക് ഞാൻ വിട്ടുകൊടുക്കില്ല...  ഈ കാണുന്ന സ്വത്തും പറമ്പുമെല്ലാം എന്റേതാണ്...  നീയിവിടെ നിൽക്കുന്നതിൽ എന്റെ അച്ഛനും അമ്മയ്ക്കും യാതൊരു എതിർപ്പുമില്ല..

ദേവകി : അതെല്ലാം ശെരി തന്നെ.  പക്ഷെ എന്റെ സോമേട്ടൻ..  അദ്ദേഹത്തെ ആ പ്രേശ്നങ്ങൾക്കിടയിൽ വിട്ടു ഞാൻ വരുന്നില്ല...

ഞാൻ : എന്നാൽ നിനക്ക് ജീവിതം ഒരു ഭുധിമുട്ടായി തോന്നുന്ന സമയത്തു.  അതവസാനിപ്പിക്കാൻ നില്കാതെ എന്റെയടുത്തേക്കു നീ വരണം...  അതെനിക്ക് ഉറപ്പു തരണം.

ദേവകി : സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നു.  ഞാൻ നിന്റെയടുത്തേക്കു തന്നെ വരും.

ഇതും പറഞ്ഞവൾ വീണ്ടും എന്റെ കുണ്ണയിൽ കൈവെച്ചു.

ഞാൻ : ഇനി മതി.  നമ്മുക്ക് നിറുത്താം...

ദേവകി : ഇല്ല.  ഇന്ന് പുലരുവോളം നീയെന്നെ അനുഭവിക്കണം.

ഞാൻ ദേവകിയെ കട്ടിലിൽ മലർത്തിക്കിടത്തി. അവളുടെ കാലുകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു ഞാൻ മുട്ടിൽ നിന്ന് അവളുടെ പൂറിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണ മുട്ടിച്ചു പതിയെ തള്ളി.  അതികം ബലം പിടുത്തമില്ലാതെ കുണ്ണ അവളിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങി. ഞാൻ പതിയെ ആ കുണ്ണയെ പൂറ്റിൽ ഊരിയടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഞാനവളെ ഒരു പ്രണയിനിയെ പോലെയാണ് കാണുന്നത്.

ഞാനാ തുടകളിലും കാലുകളിലും ഉമ്മവെച്ചു. കാൽവിരലുകൾ എന്റെ