Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

കഴിക്കാൻ വിളിച്ചു. ഞങ്ങൾ ഊണ് കഴിക്കാൻ പോയി.  വെള്ളമടിച്ചതുകൊണ്ടു നല്ല വിശപ്പുണ്ടായിരുന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഞാൻ റൂമിലേക്ക്‌ പോയി.  മിഥുനും എന്റെകൂടെ വന്നു ഇതിപ്പോ വല്ലാത്ത കുരിശായല്ലോ.  ഇവൻ കൂടെയിരുന്നാൽ പണിയൊന്നും നടക്കില്ല. അവൻ വന്നു എന്റെ ബെഡിൽ കിടന്നു.  കുറച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ മാലതി ചെറിയമ്മ വന്നു.

മാലതി : ഇതെന്താ ഇവൻ ഇങ്ങനെ കിടക്കുന്നത് ?

ഞാൻ : ഇവൻ ഫിറ്റ്‌ ആണ്‌ ചെറിയമ്മേ.

അവൻ തലയുയർത്തി ചെറിയമ്മയെ നോക്കി.

മിഥുൻ : ഇല്ല ചെറിയമ്മേ, ഇവൻ നുണ പറയുകയാ...

ഞാൻ : അല്ല ഞങ്ങൾ രണ്ടു പേരും  ഇച്ചിരി കഴിച്ചു.  അതിന്റെ ഒരു ക്ഷീണം.

മിഥുൻ വീണ്ടും കിടന്നു.

ഞാൻ : എന്താ പതിവില്ലാതെ ഇങ്ങോട്ടൊക്കെ ?

മാലതി : ഞാൻ വെറുതെ വന്നതാ.  എന്നാ ഞാൻ പോട്ടെ.

എന്നെ ഒറ്റയ്ക്ക് കിട്ടാത്തതിന്റെ നിരാശ മറച്ചു വെച്ചു ചെറിയമ്മ താഴേക്ക്‌ പോയി.  എനിക്കും ആ  ശരീരത്തിൽ കയ്യോടിക്കാത്തതിൽ നിരാശ തോന്നി. ഇന്ന് ആരെയും മുകളിലൂട്ടൊന്നും കാണുന്നില്ലാലോ ആർക്കും ഉറക്കമൊന്നുമില്ലേ. മിഥുൻ അവിടെ എന്റെ ബെഡിൽ കിടന്നുറങ്ങി.  ഞാൻ താഴോട്ട് ചെന്ന് നോക്കി.  അവിടെ എല്ലാവരും കൂടി വട്ടം വളഞ്ഞിരുന്നു സംസാരിക്കുന്നു.  ആ കൂട്ടത്തിൽ നിന്ന് ആരെയും പൊക്കാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണല്ലോ. അവിടെ മെല്ലെ ചുറ്റിത്തിരിഞ്ഞു.  മാലതിക്കും ദേവകിക്കും ചേച്ചിക്കും ഞാൻ പൊരുതി മുട്ടി നിൽക്കുകയാണെന്ന് മനസിലായി.

നാളെ സീത ചെറിയമ്മ വരും.  അതിന്റെ അടുത്തനാൾ നളിനി കൂടി വന്നാൽ ആകെ മൊത്തത്തിൽ കൊഴുക്കും.  അപ്പോഴാണ് രാവിലെ മുത്തുവിനെ പണമേല്പിച്ച കാര്യം ഓർമ വന്നത്.  അവനെ പിന്നെ കണ്ടില്ലല്ലോ.  ഞാൻ പത്തായ പുരയിലേക്കു പോയി.  അവന്റെ മുറിയിൽ തട്ടി വിളിച്ചു.  മുത്തു വാതിൽ തുറന്നു.  എന്തോ ഒരു പന്തികേട് മണത്തു അവന്റെ പെരുമാറ്റത്തിൽ നിന്ന്.

ഞാൻ : രാവിലെ പറഞ്ഞ കാര്യം എന്തായി ?

മുത്തു : വാങ്ങി കൊടുന്നിട്ടുണ്ട്.

മുത്തു അകത്തേക്ക് പോയി ഒരു കവറിൽ സാധനങ്ങളും പിന്നെ ഒരു കടലാസു പൊതിയും കൊണ്ട് വന്നു.  ഞാൻ അത് വാങ്ങി അകത്തേക്ക് ഒന്ന് പാളി നോക്കി.