Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

പ്രായത്തിൽ ആ സുഖങ്ങൾ ഒന്നും വേണ്ടെന്നു വെച്ച സ്ത്രീയാണ് അവർ.  ഈ പ്രായത്തിൽ അതൊന്നും നടക്കില്ല.

ഞാൻ : അതുകൊണ്ട് തന്നെ ചിലപ്പോൾ ഈ പ്രായത്തിൽ എന്നേ വേണമെന്ന് തോന്നിയാലോ.  എനിക്ക് പ്രതീക്ഷയുണ്ട്.

ദേവകി : നീ എന്ത് ചെയ്യാനാ ? അവരെപ്പോലെ മനക്കട്ടിയുള്ളവരെ എളുപ്പം വളക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഞാൻ : അതിനൊക്കെ പ്ലാൻ ഉണ്ട്.  ഞാൻ ശെരിയാക്കി കൊള്ളാം എന്നേ ആ സമയത്ത് ഒന്ന് സഹായിച്ചാൽ മതി.

ദേവകി : അതൊക്കെ സഹായിക്കാം. എന്താ പ്ലാൻ എന്ന് എന്നോട് വ്യക്തമായി പറയണം.

ഞാൻ : അതൊക്കെ അപ്പൊ പറയാം.

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ സൈഡിലേക്ക് കിടത്തി ചുണ്ടിൽ ചുംബിച്ചു.

ഞാൻ : എനിക്ക് മതിയാകുന്നില്ലടി നിന്നെ....

ദേവകി : ഞാൻ നിനക്കുള്ളതല്ലേ...  എന്തു വേണമെങ്കിലും എടുത്തോ..

ഞാൻ ചെറിയമ്മയെ എന്റെ മുകളിൽ കയറ്റിയിരുത്തി തേങ്ങാപൊളിപ്പിച്ചു. അതുകഴിഞ്ഞ് ഞാനവളെ കൈയിൽ തൂക്കിയെടുത്തു വായുവിൽ നിർത്തി പണിഞ്ഞു.  ഒരു പ്രാവശ്യം കൂടി എനിക്ക് പോയപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പരുപാടി നിറുത്തി കട്ടിലിൽ കെട്ടിപിടിച്ച് കിടന്നുറങ്ങി.

ചോതി

രാവിലെ മാലതി ചെറിയമ്മേടെ വിളികേട്ടാണ് ഉണർന്നത്. എന്നേ കുലുക്കി വിളിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു.  സമയം നോക്കിയപ്പോൾ എട്ടു മണി ആയിരിക്കുന്നു.  എല്ലാംകൊണ്ടും തളർന്ന ദിവസമായിരുന്നു ഇന്നലെ. ദേവകി ചെറിയമ്മ എപ്പോഴാണോ പോയത്.  എന്നേ പുതപ്പിച്ചിട്ടു പറയാതെ പോയി.

മാലതി : ഡാ  എഴുനേൽക്കട...  എയർപോർട്ടിൽ പോകണ്ടേ...

ഞാൻ : അയ്യോ തല വേദനിക്കുന്നു.

മാലതി : പുലരും വരെ ഉറങ്ങാതിരുന്നാൽ തലവേദന ഒക്കെ വരും.

ഞാൻ : വല്ലപ്പോഴും കിട്ടുന്ന രാത്രിയല്ലേ.  ഒന്ന് സുഖിക്കട്ടെ...

ഞാൻ