Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

പ്രശ്നമുണ്ട്.

ഞാൻ : എന്താ ? വേദന കുറവില്ലേ

അനിത : അതൊന്നുമല്ല

ഞാൻ : പിന്നെന്താ ?

അനിത : ഡാ ഇന്നലെ രാത്രി...  ഇന്നലെ രാത്രി... അവൾ പേടികൊണ്ടു വിക്കി...

ഞാൻ : ഇന്നലെ എന്താ..

അനിത : ഇന്നലെ രാത്രി ആരോ എന്റെ മുറിയിൽ വന്നിരുന്നു.  ഇരുട്ടായതുകൊണ്ടു ഒന്നും കാണാൻ പറ്റിയില്ല. ഞാൻ  അതു നീയാണെന്നു കരുതി. വന്നതും എന്റെ ദേഹത്തേക്ക് കയറി.  എന്നെ കൈകൾകൊണ്ട് പെരുമാറാൻ തുടങ്ങി.  ഞാൻ നീയാണെന്നു കരുതി സഹകരിച്ചു കിടന്നു. പിന്നെയാണ് എനിക്ക് അതു നീയല്ല എന്ന് മനസിലായത്.  അതു മിഥുൻ ആയിരുന്നു.  ഞാനവനെ പിടിച്ചു തള്ളി മുറിയിൽ നിന്നു പുറത്താക്കി വാതിലടച്ചു.

ഞാൻ : മിഥുനോ ?

അനിത : അതെ

ഞാൻ : അവൻ ഇന്നലെ എന്റെയടുത്താണല്ലോ കിടന്നതു.

അനിത : എനിക്കുറപ്പാ അതു മിഥുൻ തന്നെയാ. അവളെന്നെ കെട്ടിപിടിച്ചു കരയാൻ തുടങ്ങി.

ഞാൻ : സാരമില്ല.  ഒന്നും സംഭവിച്ചില്ലല്ലോ.  ഞാൻ അവനോടൊന്നു ചോദിക്കട്ടെ.

അനിത : ഡാ നീ വഴക്കിനൊന്നും പോകരുത്. പുറത്തറിഞ്ഞാൽ നമ്മുക്കാ നാണക്കേട്.

ഞാൻ അവളെ നെഞ്ചിൽ ചേർത്ത് സമാധാനിപ്പിച്ചു.  എന്നിട്ട്‌ ഞാനവിടുന്നു പോന്നു.  എന്നിട്ട്‌ ഉമ്മറത്ത് പോയി മിഥുനെ വിളിച്ചു.  എന്നിട്ട്‌ ഒരു പെഗ് അടിച്ചിട്ട് വരാം എന്ന് പറഞ്ഞു കുളപ്പുരയുടെ അടുത്തേക്ക് പോയി. ഞങ്ങൾ അവിടെ ചെന്നതും ഞാൻ മിഥുന്റെ മുഖം നോക്കി ഒന്നു പൊട്ടിച്ചു.  അവന്റെ നേരെ അലറിക്കൊണ്ട് ഞാൻ ചോദിച്ചു.

ഞാൻ : നായിന്റെമോനെ,  സ്വന്തം പെങ്ങളെപ്പോലെ കരുതേണ്ട പെണ്ണിനെ നീ ഇന്നലെ.... അടികൊണ്ട വെപ്രാളത്തിൽ മിഥുൻ : ഇനിയെന്നെ തല്ലരുത്...

ഞാൻ നിന്നെ തല്ലുകയല്ലേടാ നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും നായെ... എന്നും പറഞ്ഞ് ഞാനവന്റെ കോളറിൽ പിടിച്ചു.  അവൻ എന്റെ കണ്ണിൽ നോക്കി

മിഥുൻ : അപ്പൊ നീ സ്വന്തം അമ്മയെ പോലെ കരുതേണ്ട എന്റെ അമ്മയെ പണിഞ്ഞതോ ?

ആ ചോദ്യം എന്നിൽ ഇടി വെട്ടേല്പ്പിച്ചു.  ഞാൻ ഞെട്ടി അവനെ വിട്ടു പിന്നിലേക്ക് മാറി.

മിഥുൻ : നീയെന്താ വിചാരിച്ചേ ഞാൻ പൊട്ടനാണെന്നോ