Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം [Sanjuguru]

മുറി ശെരിയാക്കി.  ഞാൻ വന്നു കയറിയതും എന്റെ റൂമിൽ പോയി.  മിഥുൻ അവിടെ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

ഞാൻ : ഞാനൊന്ന് പേടിച്ചു നീയെങ്ങാനും പോയി കാണുമോയെന്നു

മിഥുൻ : നീ വന്നിട്ട് പോകാം എന്ന് കരുതി.

ഞാൻ : ഡാ  എന്താടാ...  ഞാൻ നിനക്ക് പൊറുക്കാൻ പറ്റാത്ത ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തു.  പക്ഷെ അതു നിന്റെ അമ്മ എന്നെ നിർബന്ധിച്ചു ചെയ്യിച്ചതാണ്.  എന്ത് ചെയ്യാം ഒരോ പെണ്ണുങ്ങൾക്കും ഒരോ സ്വഭാവമാണ്.  നീ അതു വിട്ടു കള.  എനിക്ക് അനിതക്കും സംഭവിച്ചത് സംഭവിച്ചു...  നീ ഇവിടം വിട്ടുപോയാലും അതൊന്നും തീരില്ല.  നീ കൂടെ നിന്നു എല്ലാം സോൾവ് ചെയ്യാൻ നോക്ക്.

മിഥുൻ : എന്നാലും...

ഞാൻ : ഒരു എന്നാലും ഇല്ല...  നീ ഒന്നു കുളിച്ചു ഫ്രഷ് ആക്...  ഇനി നിനക്കെന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ എന്നെകൊണ്ട് കഴിയുന്നതാന്നെങ്കിൽ ഞാൻ സഹായിക്കാം.

മിഥുൻ : എനിക്ക് ഒരു ആഗ്രഹവും ഇല്ല.  നിങ്ങളോടൊപ്പം സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നാൽ മതി.

ഞാൻ : അയ്യോ ഒന്നും അറിയാത്ത ഇല്ലില്ലാകുഞ്ഞു...  നീ സ്വകര്യം പോലെ പറഞ്ഞാൽ മതി.  നീ ഊണ് കഴിച്ചോ ?

മിഥുൻ : ഇല്ല.  എനിക്കിപ്പോ വേണ്ട.

ഞാൻ : ഇനിയിപ്പോ ചായ കുടിക്കാം.  ചായേടെ സമയമായി.

എനിക്ക് അവനോടു അങ്ങനെ സംസാരിക്കാനേ കഴിയുള്ളു. ഒരു മകൻ കാൺകെ അവന്റെ അമ്മയെ പൂശിയിട്ടു പിന്നെ ഞാനെന്തു പറയണം.  പക്ഷെ ഇതൊന്നും അറിയാതെ അനിത അവനെ വെറുക്കുന്നുണ്ട്.  അവളെ പറഞ്ഞു മനസ്സിലാകണമെങ്കിൽ എന്നിലെ മൃഗത്തിനെ അവളുടെ മുന്നിൽ തുറന്നു കാണിക്കണം.  പതിയെ അവളെ പറഞ്ഞു മനസിലാക്കാം. ഇനി ഇന്നത്തെ എന്റെ ഇര സീതാലക്ഷ്മിയാണ്.  അവളെ മെരുക്കാനുള്ള കാര്യങ്ങളിലേക്ക് കടക്കാം. ഞാൻ അലമാരയിൽ നിന്നു മുത്തുവിനെകൊണ്ട് വാങ്ങിപ്പിച്ച പൊതിയെടുത്തു താഴേക്കു പോയി.

അവിടെ  ശ്രീലേഖ ഇളയമ്മയെ തപ്പി നടന്നു.  അടുക്കളയിൽ പണിയിലായിരുന്ന ഇളയമ്മയെ ഒതുക്കത്തിൽ വിളിച്ച് ഞങ്ങൾ മാറി നിന്ന് സംസാരിച്ചു.

ശ്രീലേഖ : എന്താടാ ? എനിക്കവിടെ നൂറു കൂട്ടം പണിയുണ്ട്.

ഞാൻ : ഒരു മിനുറ്റ്. ഇപ്പൊ  പോകാം.

ഞാൻ ആ പൊതി