Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 2

ചായ നുണഞ്ഞുകൊണ്ടു വിളിച്ചു.

മാലതി : എന്താടാ ? സാരിത്തുമ്പിൽ കൈകൾ തുടച്ചുകൊണ്ട് എന്റടുത്തേക്കു വന്നു.

ഞാൻ : ഒന്നിവിടെ ഇരിക്കൂ. എനിക്ക് കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്.

മാലതി : എന്തോ പ്രശ്നമുണ്ടല്ലോ, രാവിലത്തെ ഉത്സാഹം ഒന്നും കാണുന്നില്ലല്ലോ ? പറ... ചെറിയമ്മ എന്റെ നേരെയിരുന്നുകൊണ്ടു എന്റെ കൈകൾ പിടിച്ചു ചോദിച്ചു.

ഞാൻ ആ ഇരുപ്പിൽ തന്നെ ഞാനും ഇളയമ്മയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം മിഥുൻ അറിഞ്ഞതും,  അനിതയെ കുളപ്പുരയിൽ മിഥുൻ കീഴ്പെടുത്തിയതും, അമ്മയെ ഞാൻ പ്രാപിച്ചതും എല്ലാം വള്ളിപുള്ളി വിടാതെ പറഞ്ഞു.  ആദ്യത്തെ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ കേട്ടപ്പോൾ ആശ്ചര്യമായിരുന്നെങ്കിൽ മൂന്നാമത്തെ കാര്യത്തിന് മാലതി ശെരിക്കുമൊന്നു ഞെട്ടി. എന്തോ വലിയ അപരാധം ചെയ്തപോലെ എന്റെ കണ്ണിൽ നിന്നു ഒരു തുള്ളി കണ്ണുനീർ വീണു.

ഞാൻ : ഞാൻ ഒന്നും ചെറിയമ്മയോടു മനഃപൂർവം മറച്ചുവെച്ചതല്ല,  ഒന്നും പറയാൻ സമയവും സന്ദർഭവും ഒത്തുവന്നില്ല.  ഞാൻ ഇതുവരെ ഒന്നും ചെറിയമ്മയോടു മറച്ചുവെച്ചിട്ടില്ല.  പക്ഷെ ippo എന്റെ മനസ്സ് വല്ലാതെ കിടന്നു പിടക്കുന്നു.  ചെറിയമ്മയല്ലാതെ എനിക്ക് ഇതൊന്നും തുറന്ന് പറയാൻ ആരുമില്ല.

മാലതി : എനിക്കെന്തോ എല്ലാം കൂടി കേട്ടിട്ട് പേടിയാകുന്നു.

ഞാൻ : പേടിക്കണ്ട കാര്യമൊന്നുമില്ല. മിഥുൻ ഇനി പ്രശ്നം ഒന്നും ഉണ്ടാക്കില്ല. പക്ഷെ..

മാലതി : പിന്നെ ?

ഞാൻ : അനിതയാകെ തകർന്നു പോയി.  അവളെ ഒന്ന് ആശ്വസിപ്പിക്കണം. ഇല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ കാരണം അവളുടെ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷം ഇല്ലാതാകും.

മാലതി : എന്നാ നിനക്ക് അവളോട്‌ ഒന്ന് സംസാരിച്ചുകൂടെ ?

ഞാൻ : എനിക്കുവേണ്ടി അവൾ മിഥുന്റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊടുത്തത്,