Chapter Title : അത്തം പത്തിന് പൊന്നോണം 2

വാതിലടച്ചു. ഞാൻ മുറിയിൽ ചെന്നു മിഥുൻ ഉറങ്ങിയിട്ടില്ല. ഞാൻ മുറിയിൽ വന്നതും കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന അവൻ എന്നെ നോക്കി.

ഞാൻ : എന്താടാ ഉറങ്ങാനായില്ലേ ?

മിഥുൻ : ഞാൻ കിടന്നു.  എന്താ നിന്റെ ഇന്നത്തെ ഡ്യൂട്ടി ഒക്കെ കഴിഞ്ഞോ ?

ഞാൻ : ഡ്യൂട്ടിയോ ? അവനു എല്ലാം അറിയാം എന്നാലും വെറുതെ ചോദിച്ചു.

മിഥുൻ : ഇന്നാരുടെ കൂടെയാ കിടപ്പ്‌ ? അമ്മേടെ കൂടെയോ അതോ വേറാരെങ്കിലുമുണ്ടോ ?

ഞാൻ : ഡാ.... അത്..... പെട്ടന്ന് എനിക്ക് വാക്കുകൾ മുട്ടി.

ഞാൻ : ഞാൻ ഇളയമ്മേടെ അടുത്ത് പോകുന്നതിൽ നിനക്ക് ഇഷ്ടക്കേടുന്നുണ്ടോ ?

മിഥുൻ : നീ ആദ്യമായി പോകുകയായിരുന്നെങ്കിൽ ഞാൻ തടഞ്ഞേനെ... ഇതിപ്പോ അവര് നിന്നെ വിളിച്ചുകൊണ്ടു പോകുന്നതിൽ ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യാനാ... എന്തെങ്കിലും ചെയ്യ്...

ഞാൻ : ഇന്നെന്തായാലും ഞാൻ അങ്ങോട്ട്‌ പോകുന്നില്ല. ഇന്ന് ദേവകി ചെറിയമ്മേടെ കൂടെയാ...  നീ പോരുന്നോ ?

മിഥുൻ : ഇല്ല.  ഞാനില്ല.

ഞാൻ : അതെന്തേ,  നിനക്കിഷ്ടമല്ലേ.

മിഥുൻ : ഇഷ്ടകേടല്ല.  എന്റെ മൈൻഡ് ഇപ്പോഴും ശെരിയായിട്ടില്ല.

ഞാൻ : ശെരിയാകുമ്പോൾ എന്നോട് പറഞ്ഞാൽ മതി.  ഞാൻ ഏർപ്പാടാക്കാം.

മിഥുൻ : ഹ്മ്മ്

ഞാൻ : എന്നാ ഉറങ്ങിക്കോ ഞാൻ കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്ന് കിടന്നോള്ളാം.

ഇതും പറഞ്ഞു ഞാൻ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ ചാരി.  എന്നിട്ട്‌ ദേവകിയുടെ മുറിയിലേക്ക് പോയി. വാതിൽ തള്ളി നോക്കി,  അടച്ചിട്ടില്ല തുറന്നകത്തു കേറി. ചെറിയമ്മ എന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

ഞാൻ : വായോ നമ്മുക്ക് ഇളയമ്മയുടെ മുറിയിൽ എന്താ നടക്കുന്നത് എന്ന് നോക്കാം.

ദേവകി : ഇപ്പൊ തുടങ്ങി കാണുമോ ?

ഞാൻ : മരുന്ന് കുടിച്ചിട്ട് കുറച്ച് സമയമായില്ലേ.  സീത ചെറിയമ്മയ്ക്കു ഇപ്പൊ കടി കേറി തുടങ്ങി കാണും.

ദേവകി : കുളമാകാതിരുന്നാൽ മതിയായിരുന്നു.

ഞങ്ങൾ മുറിക്ക് പുറത്തിറങ്ങി.  വരാന്തയിലെ മുഴുവൻ ലൈറ്റ് ഓഫാക്കി വെളിച്ചം ലവലേശം ഇല്ലാതാക്കി. എന്നിട്ട്‌ ഇളയമ്മയുടെ മുറിയുടെ പുറത്തെ ജന്നൽ പാളികൾ ഒക്കെ പതിയെ തുറക്കാൻ നോക്കി.  ഇളയമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി ഏതെങ്കിലും