Chapter Title : അത്തം പത്തിനു പൊന്നോണം 8 [Sanjuguru]

കൈ എന്റെ നെഞ്ചിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു എന്റെ തലയുടെ പിറകിൽ വിശ്രമിച്ചു. ഞാൻ നളിനിയുടെ വായിലേക്ക് നാവുകയറ്റി നളിനിയുടെ പല്ലിനെയും നാവിനെയും തൊട്ടു. നാരങ്ങ മിട്ടായിയുടെ കൂടുതൽ സ്വാദ് ഞാനറിഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ പരസ്പരം ഒരു ദീർഘ ചുംബനത്തിലേക്കു വീണു. ഈ ലോകം മറന്നു, പരിസരം മറന്നു ഞങ്ങൾ മറ്റേതോ ലോകത്തിലേക്കുള്ള യാത്രപോലെ അങ്ങനെ നിന്നു ചുംബിച്ചു..

പെട്ടന്നാണ് ആരുടെയൊക്കെയോ ശബ്ദങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ കാതിലേക്കു വീണത്. ശബ്ദം കേട്ടതും ഞങ്ങൾ അടർന്നുമാറി. എന്താണിവിടെ സംഭവിച്ചതെന്നറിയാതെ ഞങ്ങൾ അന്ധാളിച്ചു നിന്നു. ഞാൻ വീണ്ടും കാതോർത്തു, അതെ ആരൊക്കെയോ ഇങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട് സീത, മാലതി, ദേവകി, അനിത, കുട്ടികൾ എല്ലാരുടെയും ശബ്ദം കേൾക്കാം.

എല്ലാരും ഇങ്ങോട്ടാണ് വരുന്നതെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞങ്ങൾ നന്നായി പേടിച്ചു.

ഞാൻ : നിങ്ങളിവിടെ ഇരിക്ക്..  ഒന്നും പേടിക്കണ്ട...  അവരെല്ലാം ഇങ്ങോട്ടാണെന്നു തോന്നുന്നു.... ഞാനും ഇവിടെയിരിക്കാം...  അവര് വരുമ്പോൾ ഒന്നും സംഭവിക്കാത്ത പോലെയിരുന്നാൽ മതി... പേടിക്കണ്ട...

നളിനി തലയാട്ടി. ഞാൻ നളിനിയെ അവിടെ കുളപ്പടവിൽ പിടിച്ചിരുത്തി.  ഞാനും ഒരു പടവിൽ ഇരുന്നു. ശബ്ദം അടുത്തടുത്ത് വന്നു.  ആരൊക്കെയോ കുളക്കരയിലേക്കു വാതിൽ കടന്നു കയറി എന്ന് തോന്നിയപ്പോൾ ഞാൻ തിരിഞ്ഞു നോക്കി.  ആദ്യം കടന്നു വന്നത് അച്ഛനായിരുന്നു.  പിന്നാലെ ചെറിയമ്മമാർ ഓരോരുത്തരായി ഇറങ്ങി വന്നു കൂടെപിള്ളേരും.

അച്ഛൻ : അല്ല... നിങ്ങളിവിടെയുണ്ടായിരുന്നോ???

ഞാൻ : എന്താ എല്ലാരും കൂടെ... ഞാൻ എന്റെ പരിഭ്രമമെല്ലാം ഉള്ളിലൊതുക്കി ചോദിച്ചു.

ദേവകി : ഞങ്ങളെല്ലാം ഇന്ന് കുളത്തിൽ കുളിക്കാൻ വേണ്ടി വന്നതാണ്... പിള്ളേര് ഒരു സ്വര്യം തരുന്നില്ല.. നീ ഇപ്പ്രാവശ്യം അവരെ ഒന്ന് തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ലെന്നാ പറയുന്നേ...

അച്ഛൻ : ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോ ഞാനാ അവരോടെല്ലാം ഇറങ്ങിക്കൊള്ളാൻ പറഞ്ഞത്... ഇന്ന് എല്ലാരേം കുളത്തിൽ കുളിപ്പിചിട്ടെന്നെ കാര്യം... പട്ടണത്തിൽ കുട്ട്യോൾക്ക് ഇതൊന്നും കിട്ടില്ലല്ലോ...

ഞാൻ : എന്നാ ആയിക്കോട്ടെ...  ചെറിയമ്മാരും ഇറങ്ങുന്നുണ്ടോ??

മാലതി : ഇല്ലാതെ..  ഞങ്ങൾ അടുക്കളയിൽ പണിയൊക്കെ നിറുത്തിവെച്ചിട്ടാ വന്നത്...

ഞാൻ : അല്ലാ..  നിങ്ങൾക്കൊക്കെ നീന്തൽ അറിയാമോ???...  ഇനി ഞാൻ ഇറങ്ങി മുങ്ങി തപ്പേണ്ടി വരുമോ???

ശ്രീലേഖ : എടാ...  നിന്നെക്കാൾ മുൻപ് ഞങ്ങൾ