Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 4 [കിച്ചു✍️]

സുന്ദരി ആയിരുന്നുവെങ്കിൽ, ഇന്ന് ആ സ്ഥാനത്തു കനത്ത മുലകളും മുഴുത്ത വലിയ നിതംബവും അല്പം ചാടിയ വയറിൽ തുടം കണക്കിന് എണ്ണ കൊള്ളുന്ന പൊക്കിൾച്ചുഴിയും ഒക്കെയുള്ള ഒരു മദാലസയായ മധ്യവയസ്‌ക.

ചുവന്ന പട്ടു തുണിയിൽ കസവ് തീർത്തു തുന്നിയ ബ്ലൗസിലും സെറ്റു സാരിയിലും നിറഞ്ഞു പൂത്തു നിന്ന തന്റെ ശരീരം യശോദ ആസ്വദിച്ചു. സൗന്ദര്യം ഒട്ടും കുറഞ്ഞിട്ടില്ല, ഇനിയല്പം കൂടിയിട്ടുണ്ടെങ്കിലേ ഉള്ളൂ… അവൾ സ്വയം വിലയിരുത്തി.

മാറിൽ നിന്നും സാരി മാറ്റി അവൾ ബ്ലൗസിന് മേലെ കൂടി തന്റെ മുലകളിൽ ശക്തിയായി തടവി. ഹാ... ഞെട്ടുകൾ കരണ്ടടിച്ചപോലെ തരിക്കുന്നു. താഴെ തുടകളുടെ വണ്ണം നന്നായി കൂടി, കുണ്ടിയുടെ കാര്യം ഒട്ടും മോശമല്ല… നല്ല കരുത്തനായ ഒരാണിന്റെ കരുത്തിൽ ആ കുണ്ടി ഒന്ന് ഞെരിഞ്ഞിരുന്നെങ്കിൽ...

പെട്ടന്നാണ് യശോദ അതോർത്തത് കോരന്റെ ഉഴിച്ചിൽ ഇന്ന് അതൊരൽപ്പം നേരത്തേയാക്കാം. അവൻ കരുത്തൻ ആണ് ഒരുപക്ഷെ താൻ അറിഞ്ഞിട്ടുള്ള ഏതൊരാണിനേക്കാളും കരുത്തൻ…

അവന്റെ കൈയിലെ തഴമ്പിന്റെ പരുപരുത്ത ഇഴച്ചിൽ തന്റെ ഉൾതുടകളിൽ അറിയാൻ അന്ന് ആദ്യമായി യശോധക്ക് അടങ്ങാത്ത ആവേശം തോന്നി. അവളുടെ മദരസം ഒഴുകി തുടങ്ങിയ പൂവിനുള്ളിൽ കന്ത് ഉദ്ധരിച്ചു നിന്ന് തരിച്ചു...

ചിരുത പോയതോടു കൂടി ഇനിയിപ്പോ അകത്തളത്തിൽ പോയി തമ്പുരാട്ടിയെ തിരുമ്മാനുള്ള സ്വപ്നം നടക്കില്ല എന്ന മനസ്താപത്തോടെ തേങ്ങാപ്പുരയിൽ നിന്നും തേങ്ങാ പൊതിച്ചു കൂട്ടുകയായിരുന്നു കോരൻ, അപ്പോളാണ് മട്ടുപ്പാവിൽ നിന്നും വിളികേട്ടതു…

“കോരാ... ചിരുത എവിടെ നീ അവളെ കൂട്ടി വാ മോളിലോട്ടു...”

യശോദ തമ്പുരാട്ടി ആണ്… മട്ടുപ്പാവിലെ അഴിക്കിടയിലൂടെ ആ പൊൻപ്രഭ തൂവുന്ന ശരീരം കോരൻ കണ്ടു. തലയിൽ കെട്ടിയിരുന്ന തോർത്തഴിച്ചെടുത്തു കയ്യിൽ മടക്കി പിടിച്ചു വിയർത്തു കുളിച്ച ദേഹവുമായി അവൻ അൽപ്പം കൂടി തമ്പുരാട്ടിക്കു കാണാവുന്ന ഇടത്തേക്ക് മാറി ഓച്ഛാനിച്ചു നിന്നു പറഞ്ഞു…

“തമ്പ്രാട്ടീ അത് ചിരുതപ്പെണ്ണിന് തീണ്ടാരി... അവൾ പുരേലോട്ടു പോയി...”

യശോധക്ക് വല്ലാത്ത നിരാശ തോന്നി. അവൾ നാലുചുറ്റും നോക്കി ആരുമില്ല, അവൾ കോരനെ വീണ്ടും നോക്കി… അരയിൽ നാണം മറക്കാൻ ഒരു ഒറ്റ മുണ്ടു മാത്രം ഉള്ള അവന്റെ വിയർത്ത ദേഹം വെയിലിൽ