Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 4 [കിച്ചു✍️]

കരിവീട്ടി കണക്കെ തിളങ്ങുന്നു. അവൾ ശബ്ദം അല്പം താഴ്ത്തി പറഞ്ഞു…

“അത് നീ കാര്യാക്കേണ്ട… കൈയും കാലും കഴുകി മേലോട്ട് വന്നോളൂ...”

കേട്ടത് സത്യം തന്നെയോ..? കോരന് തന്റെ കാതുകളെ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രയാസമായി തോന്നി അവൻ തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോളേക്കും തമ്പുരാട്ടി നടന്നു നീങ്ങിയിരുന്നു. അവൻ വേഗം കുളക്കടവിലേക്കോടി.

കുളിക്കാനൊന്നും കോരൻ മിനക്കെട്ടില്ല, എത്രയും പെട്ടന്ന് കൈയും കാലും കഴുകി മേൽമുണ്ടുകൊണ്ടു ദേഹത്തെ വിയർപ്പൊപ്പി അവൻ മുകപ്പിലെ തമ്പുരാട്ടിയുടെ അറയിലേക്കു ഓടി. വാതലിനു മുന്നിൽ ഒരു നിമിഷം അറച്ചു നിന്ന അവൻ പിന്നെ അപ്പുറത്തുള്ള തിരുമ്മുന്ന മുറിയിലേക്ക് കയറി.

തമ്പുരാട്ടി അവരുടെ മുറിയിൽ ആണെന്ന് തോന്നി കോരന്, അവൻ തമ്പുരാട്ടിയെ തിരുമ്മാനുള്ള എണ്ണ ഒക്കെ എടുത്തു ഒരുക്കി പിന്നെ ആ വേപ്പ് തടിയിൽ കടഞ്ഞെടുത്ത കട്ടിലിന്റെ അരികിലെ മേശയിൽ എല്ലാം ഒരുക്കി വെച്ചു തമ്പുരാട്ടിയെ കാത്തിരുന്നു.

മുറിക്കുള്ളിൽ വെളിച്ചം ഉദിച്ചത് പോലെ തമ്പുരാട്ടി കടന്നു വന്നു… കോരന്റെ ശ്വാസം ഒരു നിമിഷം നിന്ന് പോയി, ചുവന്ന ബ്ലൗസും കസവു കരയുള്ള സെറ്റു സാരിയും, കഴുത്തിലും കൈകളിലുമെല്ലാം ആഭരണങ്ങളുമായി ആ സുരസുന്ദരി ആദ്യമായി അവന്റെ കൂടെ ഒറ്റക്ക് ഒരു മുറിയിൽ…

വായിലെ വെള്ളം പറ്റിപ്പോയി കണ്ണ് മിഴിച്ചു തന്റെ ശരീരത്തെ പേടിച്ചിട്ടു ഒളികണ്ണാൽ കോരി കുടിക്കുന്ന തന്റെ അടിയാന്റെ മുഖം കണ്ട യശോധക്ക് ഉള്ളിന്റെ ഉള്ളിൽ ചിരി പൊട്ടി. അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു തന്റെ ശരീരം അവനെ വല്ലാതെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു എന്ന്. അവൾ അവന്റെ നേരെ മുറം തിരിഞ്ഞു നിന്ന് സാരി അഴിച്ചു മാറ്റി.

തമ്പുരാട്ടിയുടെ ഇറക്കി വെട്ടിയ ബ്ലൗസിന്റെ കഴുത്തിലൂടെ ആ വെളുത്ത വലിയ പുറം കാണാനായി, കോരൻ കണ്ണുകൾ വിടർത്തി നോക്കി. പക്ഷെ നിതംബം മറയുന്ന ആ നീണ്ട മുടി അഴിച്ചു തമ്പുരാട്ടി പിന്നിലേക്കിട്ടപ്പോൾ അവന്റെ എല്ലാ കാഴ്ച്ചകളും മറഞ്ഞു.

തമ്പുരാട്ടി വന്നു കട്ടിലിൽ കയറി കമിഴ്ന്നു കിടന്നു കോരനോടായി മൂളി…

“ങ്ങും... തുടങ്ങിക്കോളൂ...”

കോരൻ എണ്ണക്കുപ്പിയെടുത്തു തമ്പുരാട്ടിയുടെ അരികിലായി കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു. അവന്റെ മൂക്കിലേക്ക് തമ്പുരാട്ടിയുടെ വശ്യ ഗന്ധം അടിച്ചു കയറി. നനവ് കയറിയ അവരുടെ ബ്ലൗസിന്റെ കക്ഷത്തിനരികിലേക്കു മുഖം