Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 5 [കിച്ചു✍️]

വിശ്വസിച്ചില്ല, ചിരുതയെ കടന്നു അയാൾ കടമ്പ കവച്ചു വെച്ച് അവളുടെ വീട്ടുമുറ്റത്തേക്കു കടന്നു.

കുടിലിനു ചുറ്റും തേതിയേ തേടി നടന്ന അധികാരിയുടെ നടപ്പു കണ്ട ചിരുതക്കു മണം പിടിക്കുന്ന ഒരു ചെന്നായെ ആണ് ഓർമ്മ വന്നത്.

ഒരു വേള അയാളുടെ നോട്ടം പുഴയുടെ നേരെ നീങ്ങുന്നത് കണ്ട ചിരുത അടുക്കളയിലേക്കു ചാടി കയറി അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പാത്രം തട്ടി തെറിപ്പിച്ചു...

പുഴക്കടവിൽ ആളനക്കം ഉണ്ടോയെന്ന് നോക്കാനാഞ്ഞ അധികാരി വെള്ളത്തിൽ എന്തോ കണ്ടപോലെ തോന്നിയ നിമിഷം ആണ്, അകത്തു പാത്രം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ടത്… ഇനിയിപ്പോ അവളെ പുരയിൽ ഒളിപ്പിച്ചിട്ടാണോ ആ കുലട അഭിനയിച്ചത്..? അയാൾ പതുക്കെ കുടിലിനു നേരെ തിരിഞ്ഞു...

അടുക്കള വാതിൽക്കൽ വെച്ചിരിക്കുന്ന പുളിച്ച കാടിവെള്ളത്തിന്റെ മണം അടിച്ചപ്പോൾ അധികാരി മുഖം ചുളിച്ചു. പിന്നെ പൊക്കം കുറഞ്ഞ വാതിലിൽ തലയിടിക്കാതെ അയാൾ കുനിഞ്ഞകത്തേക്കു കയറി.

അപ്പോൾ അകത്തൊന്നും അറിയാത്ത ഭാവത്തിൽ ചിരുത താഴെ വീണ കഞ്ഞിപ്പാത്രത്തിന്റെ അടപ്പു എടുത്തു വെക്കുകയായിരുന്നു. പെട്ടന്ന് പിന്നിൽ അധികാരിയുടെ കാൽപ്പെരുമാറ്റം കേട്ട ചിരുത ഞെട്ടിയെന്നോണം തിരിഞ്ഞു...

“അല്ല തമ്പുരാൻ… എന്തേ എങ്ങളുടെ കുടിയിൽ… അയ്യോ എന്തേലും വേണേച്ചാ വിളിച്ചാ മതിയരുന്നല്ലോ...”

ചിരുത അതിബഹുമാനം കാട്ടി പറഞ്ഞു.

അടിയാക്കുടിക്കുള്ളിലെ ചെകിടിപ്പിക്കുന്ന മണത്തിനും മീതെ നന്നായി വിയർത്ത ചിരുതയുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധം ഉയർന്നു നിന്നിരുന്നു. അവളുടെ അരികിലേക്ക് നടന്ന് വന്ന ശേഖരൻ അവളുടെ ആ മണം മൂക്ക് വിടർത്തി വലിച്ചുകേറ്റി.

ഇതിനു മുൻപൊരിക്കലും ഈ കുടിയിൽ കേറിയിട്ടില്ല, ചിരുതേനെ പണിതതോക്കെ ഏറുമാടത്തിലിട്ടാ… ശേഖരൻ ഓർത്തു. പിന്നെ അയാൾ ആ കുടിലിനുള്ളിൽ ആകെ ഒന്ന് നോക്കി, ചാണകം മെഴുകിയതാണേലും കൊളളാം ഒരു വൃത്തിയൊക്കെയുണ്ട്.

തേതി ഇവിടില്ല ചിലപ്പോ ഇവൾ പറഞ്ഞതൊക്കെ സത്യം തന്നെ ആരിക്കും ആ... പോട്ടെ, അല്ലേലും എവിടെ വരെ പോകാൻ..? ഇന്നല്ലേൽ നാളെ അവളെ കൈയിൽ കിട്ടും. ചിരുത ഒള്ളത് നന്നായി, ഏതായാലും മുട്ടി വന്നതല്ലേ മുട്ടുശാന്തിക്ക് ഇവൾ ധാരാളം…

കാണാനാത്ര മുഖസുന്ദരിയൊന്നും അല്ലെങ്കിലും അത്യാവശ്യം രൂപ ഭംഗി ഒക്കെയുണ്ട്… കുഴിഞ്ഞ പുക്കിളിനു താഴെ വെച്ചുടുത്ത മുണ്ടും, ഇറക്കി വെട്ടിയ ബ്ലൗസും,