Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 5 [കിച്ചു✍️]

സാധാരണ നെഞ്ചത്ത് കിടക്കുന്ന തോർത്തില്ല… വലിയ ചക്ക മുലകളുടെ ചാലിൽ വിയർപ്പു പൊടിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു.

അൽപ്പം കറുത്തിട്ടാണെങ്കിൽ എന്താ… കടഞ്ഞെടുത്ത പോലുള്ള അവളുടെ അരക്കെട്ടും, കൊഴുത്തുരുണ്ട തുടയും, വിരിഞ്ഞു ആകൃതിയൊത്ത കുണ്ടിയും ശേഖരൻ ചിരുതയെ അടിതൊട്ട് മുടി വരെ ആദ്യം കാണുന്ന പോലെ നോക്കി.

അധികാരിയുടെ നോട്ടം തന്റെ നെഞ്ചിലേക്കാണെന്നു മനസ്സിലായ ചിരുത നെഞ്ച് അൽപ്പം കൂടി മുന്നോട്ടു തള്ളി പിടിച്ചു. ഇതിനു മുൻപും പല പ്രാവിശ്യം അധികാരിക്ക് കിടന്നു കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് അതുകൊണ്ടു അവൾക്കു പേടിയില്ല, പിന്നെ ഒരൽപം സുഖിച്ചാലെന്താ എന്ന ചിന്ത മാത്രം…

“കുറേക്കാലമായില്ലേ ചിരുതേ നിന്നെ ഒന്ന് പണിഞ്ഞിട്ടു..? അവിടെ ഏറുമാടത്തിൽ സൗകര്യങ്ങൾ അത്ര പോരാരുന്നു… ആരേലും വരുമോ എന്ന പേടിയും. ഇന്നിപ്പോ എല്ലാ കെടും അങ്ങ് തീർക്കാം നീ ആ തുണിയങ്ങു അഴിച്ചേ…”

ശേഖരൻ ആ അടിയാത്തിയുടെ ഒറ്റമുറി വീട്ടിലെ അടുക്കളയിൽ നിന്നും മുറിയിലോട്ടു കയറി, കയറു കട്ടിലിൽ ഇരുന്നു കൽപ്പിച്ചു.

“അത് തമ്പ്രാ ഏൻ ഇപ്പൊ അങ്ങനെയൊന്നും... കോരൻ അറിഞ്ഞാൽ..?”

ചിരുത വെറുതെ പതിവ്രത ചമഞ്ഞു…

“ഫ്ഭാ... പൂറിമോളെ അഴിക്കടീ...”

അധികാരി അലറി…

ചിരുത മടിച്ചു മടിച്ചു മുണ്ടഴിച്ചു, ഒരു പാവാടയിലും ബ്ലൗസിലും മാത്രമായി അവൾ അയാളുടെ മുന്നിൽ തല താഴ്ത്തി നിന്നു.

“ബ്ലൗസ് അഴിക്കടീ…” അയാൾ വീണ്ടും കൽപ്പിച്ചു

അവൾ ബ്ലൗസ് അഴിച്ചു മാറ്റി…

“ങ്ങും... പാവാടയും...” അധികാരി മുരണ്ടു...

അവൾ പാവാടയുടെ ചരട് അഴിച്ചു അതുമൂർന്നു വീണു…

അടിയിൽ ചിരുത ഉടുത്തിരുന്ന ഒന്നര കണ്ടു അധികാരിയുടെ കണ്ണ് വിടർന്നു പ്രസവിച്ചിട്ടില്ലാത്തതു കൊണ്ട് അധികം ഇടിഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത വലിയ മുലകൾ, തുറിച്ചു നിൽക്കുന്ന മുലക്കണ്ണുകൾ… പെണ്ണ് വികാരം കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അധികാരി നാവു നുണഞ്ഞു…

“എന്താടീ… കടി കൂടിയോ..? മുലക്കണ്ണുകൾ തടിച്ചല്ലോ…” അയാൾ അവളെ കളിയാക്കി.

ചിരുത നാണം കൊണ്ട് മാറ് കയ്യെടുത്തു മറച്ചു.

അധികാരി കട്ടിലിൽ നിന്നും എണീറ്റു, ചിരുതയുടെ മാറത്തു മറ പിടിച്ചിരുന്ന കൈകൾ പിടിച്ചു മാറ്റി. പിന്നെ മറ്റേ കൈ കൊണ്ട് അവളുടെ ഇരു മുലകളിലും മാറി മാറി അടിച്ചു. ചിരുത വേദന കൊണ്ട് കരഞ്ഞു പോയി...

അവളുടെ വെയിൽ