Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 6 [കിച്ചു✍️]

ശരിയാക്കാൻ എപ്പോളും ആളുകൾ സ്വയമായി ന്യായം നിരത്തുന്ന പോലെ, അവളും നിരത്തി ന്യായങ്ങൾ. വാല്യക്കാരൻ ആയാലെന്തു..? അവൾ അവളോട് തന്നെ ചോദിച്ചു.

ഈ ലോകത്തു എത്രയോ പേർ ഇങ്ങനെ ലൈംഗിക സംതൃപ്‍തി അടയുന്നുണ്ടാവും, പിടിക്കപ്പെടുന്നവർ ആരാ..? അപൂർവ്വം ചില മണ്ടികൾ മാത്രം… അല്ലാത്തവർ ഇപ്പോളും മാന്യന്മാർ.

ഇന്നലെ കൈമളേട്ടൻ തേവന്റെ രോമം കളഞ്ഞതിനെ പറ്റി ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒന്ന് പതറിയെങ്കിലും, ബുദ്ധി പ്രയോഗിച്ചു സംശയമില്ലാതെ ഊരിപ്പോന്നത് അവൾ ഓർത്തു. ബുദ്ധിയിൽ ആണ് കാര്യം…

ശരീരത്തിന്റെ കടിയടക്കാൻ ആരെയെങ്കിലും കൂടിയേ തീരൂ… ഭർത്താവിനെ കൊണ്ട് നടക്കില്ല, അപ്പോൾ പിന്നെ തേവൻ ആയാലെന്താ..? ബുദ്ധിപൂർവ്വം കാര്യങ്ങൾ നീക്കിയാൽ ആരും അറിയാൻ പോണില്ല.

അവൻ ഇനി ആരോടെങ്കിലും പറയും എന്നും പേടിക്കണ്ട, ഊമയല്ലേ..? അല്ലേലും അവനു തന്നെ ചെറിയ ഒരു പേടിയും ഉണ്ട്. കഴിഞ്ഞ ദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാം ഒരു വാല്യക്കാരനായല്ല, ഒരു അടിമയെ പോലെ ആണ് അവൻ പെരുമാറിയത്...

പണ്ടുകാലത്തു രാഞ്ജിമാർ വരെ അടിമകളെ കൊണ്ട് വികാരശമനം നടത്തിയതായി കേട്ടിട്ടുണ്ട്, പിന്നെ തനിക്കായാലെന്താ..? താനും ഒരു രാഞ്ജിയല്ലേ..? ഈ ചെമ്പകത്തോട്ടം രാജ്യത്തെ..? തിരിച്ചെന്തേലും പറയാൻ നാക്ക് പോലുമില്ലാത്ത തേവൻ തന്റെ അടിമയും…

പക്ഷേ എങ്ങനെ തുടക്കം ഇടും..? വെള്ളമെടുത്തു രോമം നിറഞ്ഞ പൂർ കഴുകുന്നതിനിടയിൽ അവൾ ഓർത്തു ഇന്ന് തേവനെ കൊണ്ട് രോമം കളയിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം, അതിനിടയിൽ എന്തേലും ഒക്കും. അവൾ ഉത്സാഹത്തോടെ എണീറ്റു…

കുളിമുറിയിലെ ചെറിയ അലമാര തുറന്നു അവൾ അവളുടെ ബാഗ് എടുത്തു, അതിനുള്ളിൽ ആകാംക്ഷയോടെ പരതി, ഇല്ല..! അവൾ വിചാരിച്ച പോലെ രോമം കളയാനുള്ള നയീർ ക്രീം ഇല്ല..!

തേവൻ കണ്ണ് തുറന്നു, പുലരിയായിരിക്കണം. കുടിയിലെ പോലെയേ അല്ല ഇവിടെ വെട്ടവും വരില്ല, പുലർച്ചെ കിളികൾ കരയുന്ന ശബ്ദവും വരില്ല. എല്ലാം ചുവരുകളും കതകും തടഞ്ഞു പിടിച്ചിരിക്കുകയല്ലേ... അവൻ എണീറ്റ് മൂരി നിവർത്തി കതകു തുറന്നു അടുക്കളയിലേക്കിറങ്ങി.

തേവൻറെ മുറി അടുക്കളയോട് ചേർന്നതാണ് അവിടെ നിന്നും തുറന്നു അടുക്കളയിലേക്കാണ് ഇറങ്ങുന്നത്. അടുക്കളയിലെ വാതിലും കടന്നു അവൻ പുറത്തു മുറ്റത്തെക്കിറങ്ങി. ഈ വീട്ടിൽ ആകെ രണ്ടു പേരെ ഇത്ര നേരത്തെ എണീക്കൂ