Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 6 [കിച്ചു✍️]

തെന്നലും തേവനും.

തെന്നൽ എണീറ്റ് രണ്ടാം നിലയിലെ ബാൽക്കണിയിൽ യോഗ തുടങ്ങിയിരുന്നു. തേവൻ പുഴക്കരയിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ നിന്ന മാവിൽ നിന്നും ഇല ഓടിച്ചു എടുക്കുന്ന കൂടെ മട്ടുപ്പാവിലേക്കു പാളി നോക്കി.

ഒരു കാലിന്റെ മുട്ടേൽ മറ്റേക്കാൽ ചേർത്ത് വെച്ച് കൈ രണ്ടും തലക്കു മീതെ കൂപ്പി ഒറ്റക്കാലിൽ നിക്കുന്ന തെന്നൽ. രണ്ടു കൈകളും കഴുത്തും മേലേക്ക് വലിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നത് കൊണ്ട് അവളുടെ തള്ളി നിന്ന മുലകളും മാനത്തേക്ക് നോക്കുകയാണെന്നു തേവന് തോന്നി പോയി.

മാവില പൊട്ടിച്ചെടുത്തിട്ടും തിരഞ്ഞു പോകാതെ തേവൻ ആ വശ്യ സുന്ദര രൂപം നോക്കി നിന്നു. കനത്ത മുലകളും, ഒതുങ്ങിയ അരക്കെട്ടും, തടിച്ച നിതംബവും… മൂന്നുപേരിലും സുന്ദരി ഇവൾ തന്നെ അവനു തോന്നി.

പ്രഭാതത്തിലെ ഇളം കാറ്റിൽ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ അടർന്നു വീണു കിടന്ന മുടിയിയിഴകൾ ആ സുന്ദരമായ മുഖത്തു നൃത്തം കളിക്കുന്നതും… ശ്വാസമെടുക്കുന്നതിനോടൊപ്പം ഉയർന്നു താഴുന്ന കൊഴുത്തുരുണ്ട മാറിടങ്ങളും ഒഴിച്ചാൽ, ഒരു ശിൽപ്പം പോലെ നിശ്ചലയാണ് അവൾ.

വൃകാസനത്തിൽ നിന്നും അടുത്ത ആസനത്തിലേക്കു പാർവ്വതി അവളുടെ നിൽപ്പ് മാറ്റിയപ്പോൾ ആണ് തേവന് ബോധം വീണത്. തെന്നൽ അവനെ കണ്ടില്ല, എങ്കിലും പെട്ടന്ന് തേവൻ നോട്ടം മാറ്റി പുഴക്കരയിലേക്കു നടന്നു. തന്റെ ജീവിതം ഈ കുറച്ചു ദിവസങ്ങളിൽ ഒരുപാട് മാറിപ്പോയി തേവൻ ഓർത്തു.

സ്ത്രീകളോട് ഇതിനു മുൻപൊരിക്കലും തോന്നിയിട്ടില്ലാത്ത പോലെ ഒരു കാമം അവനു തോന്നാൻ തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഇന്നലെ ഒറ്റ ദിവസം തനിക്കു ഒരുപാടു മാറ്റങ്ങൾ വന്ന പോലെ, ശരീരത്തിൽ നിന്നും കുറെ രോമങ്ങൾ പോയപ്പോൾ തന്റെ കോലം മാത്രമല്ല സ്വഭാവവും മാറി പോയ പോലെ.

ആദ്യത്തെ അധ്വാളിപ്പു കണ്ടത് പല്ലവിയുടെ മുഖത്താണ്, ആദ്യമായി കാണുന്ന പോലെ അവൾ തന്നെ തുറിച്ചു നോക്കി. പക്ഷെ ആ കണ്ണുകളിൽ പഴയ വെറുപ്പ് തരിമ്പും മാറിയിരുന്നില്ല. എന്നാൽ തെന്നൽ... അവളുടെ വിടർന്ന കണ്ണിലെ അത്ഭുതവും…

“ആഹാ കൊള്ളാല്ലോ താനാകെ മാറിപ്പോയല്ലോടോ..?”

എന്ന ആ കള മൊഴിയും, ശരിക്കും തേവൻ അപ്പോൾ നാണിച്ചു പോയിരുന്നു. പിന്നെ പുഴയിലെ വെള്ളത്തിൽ തന്റെ പൂർണ്ണ രൂപം കണ്ടപ്പോളാണ്, അവനു പോലും ആ മാറ്റം