Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ 8 [കിച്ചു✍️]

ഒരു ദിവസം എനിക്ക് വേണം. അതിനു നിനക്ക് കുഴപ്പം ഉണ്ടോ..?”

“നീ എന്ത് വേണേൽ ചെയ്യ്... അടുത്ത ആഴ്‌ച എല്ലാരും കൂടി അമ്മേടെ തറവാട്ടിൽ പോകുന്നുണ്ട്, അന്ന് വന്നാൽ മതി നിന്റെ കാര്യം നടത്താം. ഇപ്പൊ ഞാൻ ഇവനെ ഇറക്കി വിടട്ടെ അല്ലേൽ അമ്മയോ ചേച്ചിയോ വല്ലോം കണ്ടോണ്ടു വന്നാൽ പിന്നെ അത് മതി...”

ആദ്യ കാഴ്ച്ചയിൽ തേവനോടുണ്ടായ ആ ഒരു തോന്നൽ പല്ലവിക്ക് ഇനിയും മാറിയിട്ടുണ്ടായിരുന്നില്ല. അത് കൊണ്ട് തന്നെ പ്രകടമായ വെറുപ്പോടെ അവൾ അവന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു, എന്നിട്ടു പറഞ്ഞു…

“ഇവൾ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞാൻ ഈ വട്ടം ക്ഷമിക്കുന്നു. ഇനി മേലാൽ എന്റെ കുളിമുറിയിൽ കേറി അടിവസ്ത്രങ്ങൾ എടുത്തു തോന്ന്യാസം കാണിക്കുകയോ മറ്റോ ചെയ്താൽ, അന്ന് ഞാൻ നിന്റെ ചീട്ടു കീറും കേട്ടല്ലോ..?”

തേവൻ ആശ്വാസത്തോടെ തല കുലുക്കി, പിന്നെ നന്ദിയോടെ തുഷാരയെ നോക്കി. മുറിയുടെ പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ അവനെ വീണ്ടും പല്ലവി വിളിച്ചു.

അല്ല എങ്ങോട്ടാണ് സാറ്..? നീ എന്തിനാ വന്നത്..? കുളിമുറീന്ന് എന്റെ തുണിയെടുത്തോണ്ടു പോ… പാന്റിലും പാന്റീസിലുമൊക്കെ മൂത്രം വീണു നനഞ്ഞു, എടുത്തോണ്ട് പോയി കഴുകിയിട്. ആ കട്ടിലിൽ കിടക്കുന്ന പാന്റീസ് കൂടി എടുത്തോ...”

തേവൻ പെട്ടന്ന് തന്നെ കുളിമുറിയിൽ ഓടിക്കയറി അവിടെ കിടന്ന അവളുടെ മുഷിഞ്ഞ തുണിയുമെടുത്തു പുറത്തു വന്നു, പിന്നെ കട്ടിലിൽ നിന്നും അവൻ വായിലിട്ടു ചപ്പിയ പാന്റീസ് കൂടി എടുത്തു രക്ഷ പെടാൻ എന്ന പോലെ മുറിയുടെ കതകു തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി ഓടി.

തേവൻ ഒരടിമയെ പോലെ പല്ലവിയുടെ മൂത്രം വീണു നനഞ്ഞ പാന്റും അല്പം മുൻപ് വരെ ഇട്ടിരുന്ന പാന്റീസും മറ്റു മുഷിഞ്ഞ തുണികളും മാറോടു ചേർത്ത് പിടിച്ചു മുറിക്കു പുറത്തിറങ്ങിയത് നോക്കി നിന്ന തുഷാര വീണ്ടും പല്ലവിയുടെ നേരെ തിരിഞ്ഞു പറഞ്ഞു.

“എന്നാലും മോളെ നിന്റെ നിന്റെ യോഗം തന്നെ… ഇത്രയും ലക്ഷണം ഒത്ത ഒരു ആണ് എന്റെ പാന്റീസ് കഴുകാൻ കൊണ്ടുപോകുന്നു എന്ന് സങ്കല്പിച്ചാൽ മാത്രം മതി എനിക്ക് വികാരം ഉണ്ടാവാൻ. ഇതിപ്പോ അവൻ ആ തുണികൾ കൊണ്ടുപോയത് കണ്ടില്ലേ നെഞ്ചിൽ