Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ [കിച്ചു✍️]

എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചു കൂടുന്നത് ഉത്സവത്തിനും മറ്റു വിശേഷങ്ങൾക്കും ആയാണ്

പഴയ കാലം ഒക്കെ മാറിയെന്നു പറഞ്ഞാലും, പരമ്പരകളായി നടന്നു വന്ന ആചാരങ്ങൾ ഇപ്പോളും മുറതെറ്റിക്കാതെ നടത്തി പോകുന്നവരാണ് ശ്രീമംഗലംകാർ നാൽപ്പതു വയസ്സ് കഴിഞ്ഞ യശോദയുടെ കാലം കഴിഞ്ഞാൽ യാമിനിയുടെ മൂത്ത മകൾ ആണ് ഇനി സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടത്…

യാമിനിയുടെ രണ്ടു മക്കളിൽ ഇളയവളായ പല്ലവി ആണ് കൂടെയുള്ളത് അവൾ മെഡിസിൻ മൂന്നാം വർഷ വിദ്യാർത്ഥിനി തികഞ്ഞ പരിഷ്കാരിയായ അവളുടെ നേരെ വിപരീതമാണ് അവളുടെ ചേച്ചി, തെന്നൽ എന്ന് വിളിക്കുന്ന പാർവ്വതി.

യശോദ തമ്പുരാട്ടിയുടെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കാനുള്ള ഒരു തന്റേടമോന്നും ഇല്ലാത്ത ഒരു പഞ്ച പാവം പെണ്ണാണ് പാർവ്വതി സംഗീതവും കവിതയും അതാണ് അവളുടെ ജീവിതം പഠിക്കാനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത വിഷയവും അത് തന്നെ... അവൾ എന്തോ ഈ യാത്രയിൽ കൂടെ വന്നിട്ടില്ല

കുതിച്ചു കുത്തി പായുന്ന പുഴ ആ ഭാഗത്തു വന്നു തിരിഞ്ഞു പോകുന്നത് കൊണ്ട് അവിടെ പുഴക്ക് നല്ല വീതിയാണ് ഒരു വലിയ പാറക്കൂട്ടം പുഴയുടെ ഗതി തിരിച്ചു വിടുന്നത് കൊണ്ടാണ് ആ ഗതി വത്യാസം…

പാറക്കൂട്ടത്തെ ചുറ്റി കടലിലേക്ക് പായാൻ പുഴ അവിടെ നന്നായി വളയുന്നുണ്ട് അത് കൊണ്ട് പുറമെ ശാന്തയാണ് എന്ന് തോന്നും എങ്കിലും നല്ല അടിയൊഴുക്കും നിലയില്ലാത്ത കയത്തിലേക്ക് പിടിച്ചു വലിക്കുന്ന വലിയ ചുഴികളും ഉള്ള വളരെ അപകടം പിടിച്ച ഭാഗമാണ് അത്...

ഓർമ്മ വെച്ച നാൾ മുതൽ കളിച്ചു വളർന്ന പുഴയെയും പുഴക്കക്കരെ ഉള്ള കാടും നോക്കി നിന്നപ്പോൾ തേവന്റെ കാഴ്ച മങ്ങി കിട്ടിയ അടിയുടെ പാട് അവന്റെ കവിളിൽ കരുവാളിച്ചു വന്നിരുന്നു ഒന്നിന് പുറകെ ഒന്നായി മൂന്നു തുള്ളി കണ്ണുനീർ ആ പാടിനു മേലെകൂടെ ഒഴുകിയിറങ്ങി...

ഈ പുഴയുടെ കള കള സംഗീതവും പുഴക്കപ്പുറമുള്ള കാടിന്റെ വശ്യതയാർന്ന കാനന സൗന്ദര്യവും ഇനി തനിക്കു കാണാൻ പറ്റുമോ..? ഒന്നും സ്വന്തമല്ലാത്ത ആ അടിയാൻ ചെക്കൻ പക്ഷെ ഈ പുഴ അവന്റെ സ്വന്താണെന്നു അഹങ്കരിച്ചിരുന്നു...

എല്ലാ സ്ഥലത്തും അവനു മേലാളന്മാരുടെ ചവിട്ടു കൊല്ലാനായിരുന്നു യോഗം അല്ലേൽ പല തവണ ശരിയുത്തരങ്ങൾ ഉത്തര പേപ്പറിൽ നിറച്ചിട്ടും