Chapter Title : അടിമയുടെ ഉടമ [കിച്ചു✍️]

ആ മുറി ഒരു മരുന്ന് പുര പോലെ കോരന് തോന്നി വേപ്പിൻ തടിയിൽ തീർത്ത ഒരു കട്ടിൽ, അതിന്റെ അരികിലുള്ള മേശമേൽ പലതരത്തിലുള്ള ലേപനങ്ങളും എണ്ണകളും അടങ്ങിയ കുപ്പികൾ ഭംഗിയായി അടുക്കി നിരത്തി വെച്ചിരിക്കുന്നു...

കമിഴ്ന്നു കിടക്കുന്ന തമ്പുരാട്ടിയുടെ ശരീര വടിവുകൾ കണ്ട കോരന്റെ കണ്ണ് മഞ്ഞളിച്ചു ഇത് വരെ ഒരടി അകലെ മാത്രം നിന്ന് കണ്ടിട്ടുള്ള കോരന്റെ തമ്പ്രാട്ടി ഇന്ന് അവന്റെ കൈ എത്തും ദൂരത്തു ഹംസഗന്ധ തൈലം കൈയിൽ പകർന്നപ്പോൾ കോരന്റെ കൈ വിറച്ചു

ചിരുത, തമ്പുരാട്ടിയുടെ പാവാടയുടെ കെട്ടഴിച്ചു എണ്ണ പുരട്ടി തടവാൻ പാകത്തിൽ അല്പം താഴേക്ക് ഇറക്കി വെണ്ണ തോൽക്കുന്ന ആ ഉടലഴകിൽ പറ്റി ചേർന്ന് കിടന്ന അരഞ്ഞാണം ഒന്നിളകി കൊരന്റെ കൈയുടെ വിറയൽ കൂടി എണ്ണ തമ്പുരാട്ടിയുടെ മേത്തേക്കു തുളുമ്പി...

പവൻ നിറമുള്ള ആ കൊഴുത്ത അരയിൽ കോരന്റെ കറുത്ത വിറക്കുന്ന വിരലുകൾ പതിഞ്ഞു... എണ്ണയിൽ വിരലമർത്തിയപോലെ തോന്നി കോരന് അവന്റെ കൈ കൂടുതൽ കരുത്തിൽ ഉഴിഞ്ഞു തുടങ്ങി.

എണ്ണ കൂടുതൽ പകരുന്നതിനിടക്ക് ചിരുത, തമ്പുരാട്ടിയോടായി പറഞ്ഞു…

“തമ്പ്രാട്ടി തുണിയേലപ്പിടി പറ്റി പോവാ എണ്ണ മുഴുവൻ ഏൻ കുറേക്കൂടെ തുണി താത്തെട്ടെ...”

“ങ്ങും...”

സമ്മതം കൊടുത്തു കൊണ്ട് ഒരു മൂളൽ കമിഴ്ന്നു കിടന്ന തമ്പുരാട്ടിയുടെ വായിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നു...

ചിരുത പാവാട ആ വലിയ കുണ്ടിയുടെ താഴെ വരെ വലിച്ചു താഴ്ത്തി വെള്ള നിറത്തിലുള്ള ഷെഡ്‌ഡി… കോരൻ ആദ്യമായാണ് അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു അടിവസ്ത്രം കാണുന്നതു

അവന്റെ എണ്ണയിൽ കുതിർന്ന കൈ മൈദമാവ് കുഴച്ചു വെച്ച പോലെയുള്ള ആ പതു പതുത്ത ചന്തി പന്തുകളുടെ മാംസളതയിൽ അമർത്തി ഉഴിഞ്ഞു

“ഹാവ്... ങ്ഹ്...”

തമ്പുരാട്ടിയിൽ നിന്നും വേദനയുടെ ഞരക്കങ്ങൾ പുറത്തേക്കു വന്നു ഷഡിക്കുള്ളിൽ കോരന്റെ കൈ നിശ്ചലമായി.

അവിടെയാണ് വേദന, ചിരുത കൈ നീട്ടി ഷഡി താഴേക്ക് വലിച്ചു താത്തു. അവിടെ നീര് കല്ലച്ചു കിടക്കുന്നതിന്റെ കരിനീലിപ്പ്‌ ആ വെളുത്തു തുടുത്ത ചന്തിയിൽ വ്യകതമായി കണ്ടു കോരനും ചിരുതയും… കോരന്റെ കൈ ആ കല്ലച്ച നീര് പിടിച്ചുടച്ചു തുടങ്ങി തമ്പുരാട്ടിയുടെ വേദനയും ഞരക്കവും