Chapter Title : അടിവാരം 4 [രജനി കന്ത്]

എനിക്ക് നീ അച്ചായാ
എന്ന് വിളിക്കുന്നതാ ഇഷ്ട്ടം...
പിന്നെ... ഈ കാശ്... അത്‌ നിനക്ക് തോമസ് കുട്ടി തരുന്നതുപോലെ കരുതിയാ
ൽ മതി... ഒരു കാര്യം ഓർത്തോ....
ഞാൻ ഉള്ളപ്പോൾ നീയും പിള്ളേരും ഒന്നി
നും ബുദ്ധിമുട്ടില്ല....അത്‌ തോമസുകുട്ടി
ഉണ്ടങ്കിലും ഇല്ലങ്കിലും..."

തിരിച്ചു വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുമ്പോൾ അച്ഛാമ്മ
ക്ക്‌ വല്ലാത്ത ആത്മവിശ്വാസം തോന്നി...
തോമസുകുട്ടി വരുന്നതുവരെ എങ്ങിനെ
ജീവിക്കും എന്നത് ഒരു വലിയ ചോദ്യചിഹ്നം
ആയി അവളുടെ മനസിലുണ്ടായിരുന്നു...
പാലായിക്ക് തിരിച്ചു പോകുന്നത് ഓർക്കാൻ
കൂടി വയ്യ...
ഇപ്പോൾ തനിക്ക് ആരോ ഉള്ളതുപോലെ
തോന്നുന്നു...
മാത്തപ്പനെ കുറിച്ച് ആലോചിച്ചപ്പോൾ
അച്ഛാമ്മക്ക്‌ കുളിരു കോരി....
എന്തു കരുത്തനാണ്.... എന്തു വലുതാണ്
അത്‌... തോമസ്കുട്ടിക്ക്‌ അതിൽ പാതി
പോലുമില്ല... ഇനിയുള്ള കാലം അതു തന്റെ
സ്വന്തം ആയിരിക്കണം...

വീട്ടിലേക്ക് കയറിവന്ന അമ്മയെ കണ്ട്
അലീസിന് ആകെ സംശയമായി....
പോയപ്പോൾ നല്ല വടിപോലെ ഇരുന്ന ചട്ടയും മുണ്ടും ചുളുങ്ങിയിരിക്കുന്നു...
പൗഡർ ഇട്ട മുഖമൊക്കെ വിയർത്ത പോ
ലെ... ചീകി ഒതുക്കി വെച്ചിരുന്ന മുടിയൊ
ക്കെ പാറി പറന്നു കിടക്കുന്നു...

4

"ങ്ങും... എന്താടി ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നത്...?

"അല്ല.... മാത്തപ്പൻ സാറിനെ കാണാൻ പോയ അമ്മേടെ ഡ്രസ്സ്‌ ഇത്രക്ക് മുഷിഞ്ഞ
തു കണ്ട് നോക്കിയതാ...."

"ഞാൻ അങ്ങേരെ കാണാൻ പോയതാണെ
ന്ന് നിന്നോട് ആരാ പറഞ്ഞത്.....? "

"ദാസൻ ചേട്ടൻ അമ്മയോട് പറയുന്നത് ഞാ
ൻ കേട്ടതല്ലേ.... പറയമ്മേ എന്താ ഉണ്ടായ
ത്.... സാറിനെ കണ്ടോ... ചാച്ചന്റെ കാര്യം എന്താ പറഞ്ഞത്...?"

എല്ലാം ശരിയാക്കാമെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... നീ പോയി ഇത്തിരി വെള്ളം ചൂടാക്കാൻ വെയ്ക്ക്... ഒന്ന് കുളി
ക്കട്ടെ....

അലീസിന് എന്തൊക്കെയോ സംശയം തോന്നിയെങ്കിലും പിന്നെ ഒന്നും ചോദിക്കാ
ൻ നിൽക്കാതെ അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക്
പോയി...

രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞ് മാത്തപ്പൻ അച്ഛാമ്മയുടെ വീട്ടിൽ വന്നു....

അച്ഛമ്മയുടെയും കുട്ടികളുടെയും വിശേഷ
ങ്ങൾ തിരക്കുകയും അവർക്കൊപ്പം പതിവി
ലും കൂടുതൽ സമയംചിലവഴിക്കുകയും
ചെയ്തു... എല്ലാവർക്കും ആക്കാലത്തെ ഫാഷൻ അനുസരിച്ചുള്ള വിലകൂടിയ ഡ്രസ്സുകളും മാത്തപ്പൻ കരുതിയിരുന്നു...

ലില്ലിയും ജോസ്മോനും പുത്തൻ ഉടുപ്പുകൾ
കിട്ടിയതിൽ വളരെ സന്തോഷിച്ചു...