Chapter Title : അടിവാരം 4 [രജനി കന്ത്]

അവർക്ക് അതിനുമുൻപ് അത്രയും നല്ല ഉടുപ്പുകൾ കിട്ടിയിരുന്നില്ല....

ആലിസിനും പുത്തൻ പാവാടയും ലോങ്ങ്‌
ബ്ലൗസും കിട്ടിയതിൽ സന്തോഷം തോന്നി
യെങ്കിലും അവൾ കൂടുതൽ ശ്രദ്ധിച്ചത്
അച്ഛാമ്മയെ ആയിരുന്നു...

മാത്തപ്പൻ സാർ വന്നപ്പോൾ മുതൽ അമ്മ
ക്ക്‌ പതിവില്ലാത്ത ഒരിളക്കം....
അങ്ങേരെ നോക്കിയുള്ള ശൃംഗാര ചിരിയും
അർത്ഥം വെച്ചുള്ള നോട്ടവും..... ആകെ
ഒരു പന്തികേട് തോന്നി ആലിസിന്....

പിള്ളേര് കാണാതെ ആംഗ്യ ഭാഷയിൽ അവർ സംസാരിക്കുന്നത് ആലിസ് ശ്രദ്ധി
ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.... അമ്മ എന്തിനുള്ള
പുറപ്പാടാണ് എന്ന് പതിനെട്ടിൽ എത്തിയ
ആലിസിന് ആരും പറഞ്ഞുകൊടുക്കണ്ട
ആവശ്യം ഇല്ലായിരുന്നു......

മാത്തപ്പൻ പോകാനിറങ്ങിയപ്പോൾ അച്ചായമ്മയോട് എന്തോ ആംഗ്യം കാണിക്കുന്നതും അച്ഛാമ്മ തല കുലുക്കി സമ്മതിക്കുന്നതും ഓല മറയുടെ വിടവിൽ കൂടി ആലിസ് കണ്ടു...

അയാൾ പോയി പത്തുമിനിറ്റിനുള്ളിൽ
അച്ചാമ്മ ഒരു ചുട്ടി തോർത്ത് ചട്ടക്ക് മുകളി
ലൂടെ ഇട്ട് കരിക്കുകളെ മറച്ചിട്ട് ആലിസി
നോട് പറഞ്ഞു...

"ഏടീ ആലിസ്സേ ഞാൻ ഒരിടം വരെ പോയിട്ട്
വരാം.... മൂന്നും കൂടി വഴക്കുപിടിക്കാതെ
ഇവിടെങ്ങാനും ഇരുന്നോണം....

വഴക്കുപിടിച്ചാൽ ഞാൻ വരുമ്പോൾ നീ ആയിരിക്കും എന്റെ കൈയീന്നു വാങ്ങുക.."

"അമ്മ ഇപ്പോൾ എങ്ങോട്ടാ പോണത് "

"ഒരിടം വരെയെന്നു പറഞ്ഞില്ലേ....!
കൃത്യമായ സ്ഥലം അറിഞ്ഞില്ലങ്കിൽ കൊച്ചമ്മക്ക് ഉറക്കം വരില്ലായിരിക്കും..."

പിന്നെയൊന്നും ചോദിക്കാൻ നിന്നില്ല ആലിസ്..... എങ്കിലും അമ്മ എങ്ങോട്ടാ
ണ്‌ പോയത് എന്നറിയാണമെന്നുള്ള ഒരു
വാശി അവൾക്ക് തോന്നി....

5

അപ്പോഴേക്കും അച്ഛാമ്മ നടന്നു മറഞ്ഞിരു
ന്നു.... ജോസ് മോനോടും ലില്ലിയോടും
ദാസൻ ചേട്ടന്റെ വീട്ടിൽ കളിക്കാൻ പൊയ്ക്കോളാൻ പറഞ്ഞിട്ട് ആലിസ് അച്ഛാമ്മ പോയവഴിയെ അവരെ പിൻതുടർ
ന്നു.....

മാത്തപ്പൻ വരുന്നതും പോകുന്നതും പുറകെ അച്ഛാമ്മ പോകുന്നതും അതിന്
പുറകെ ആലിസ് പോകുന്നതും എല്ലാം ഒരാൾ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കുന്നുണ്ടായി
രുന്നു.... ദാസൻ....!

അച്ഛാമ്മയും മകളും തന്റെ കൈയിൽ നിന്നും വഴുതിപോയി എന്ന് ദാസന് മനസിലായി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.....

താൻ കൊടുത്ത വിവരങ്ങൾ വെച്ചുകൊണ്ട്
തോമസ്കുട്ടിയെ അകത്താക്കിയിട്ടു അച്ചാമ്മയെയും മകളെയും റെയ്ഞ്ചർ കൈവശപ്പെടുത്തിയതിൽ വല്ലാത്ത വിഷമം ഉണ്ടായിരുന്നു ദാസന്...
പക്ഷേ റെയ്ഞ്ചറോഡ് മുട്ടാനുള്ള പാങ്ങൊ
ന്നും തനിക്കില്ലന്ന് ദാസന് നന്നായിട്ടറിയാം...

കൊല്ലിപ്പാറയിലെ