Chapter Title : അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ]

കുറച്ച് നേരം ചത്ത് മലച്ച് കിടക്കുന്ന കാളിയെ സംതൃപ്തിയോടെ നോക്കി നിന്നു..കാട്ട് പോത്തിന്റെ ആക്രമണത്തിലാണ് കാളി കൊല്ലപ്പെട്ടതെന്ന സംസാരം അവളും കേട്ടു..പക്ഷേ ഈ ദേശത്തെങ്ങും ഇത് വരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വെളുത്ത് സുന്ദരനായ ഒരു കാളക്കുട്ടനാണ് തമ്പ്രാനെ കുത്തിക്കൊന്നതെന്ന് കല്യാണിക്കറിയാം.. അതവൾ ആരോടും പറയാനൊന്നും പോയില്ല..എന്നാലും ആ കാളക്കുട്ടൻ തമ്പ്രാന്റെ ജഡം കൊമ്പിൽ കോർത്ത് ഈ പാടത്ത് കൊണ്ടിട്ടത് എന്തിനാണെന്ന് കല്യാണിക്ക് മനസിലായില്ല..

✍️… ഒരു ദൗത്യം കൂടി വിജയകരമായി പൂർത്തിയാക്കാനായതിന്റെ സന്തോഷത്തിലാണ് ധർമ്മയുദ്ധത്തിനിറങ്ങിയ ആ നാൽവർ സംഘം.. അവർ വിജയമാഘോഷിക്കുകയാണ്.. കാട്ടുകായ്കനികളിട്ട് വാറ്റിയ ചാരായം ആണുങ്ങൾ മാത്രമല്ല, പെണ്ണായ നീലിയും കുടിക്കുന്നുണ്ട്.. ചാരായം കുടിച്ച് പൂസായ നീലി കരുത്തരായ ആ യോദ്ധാക്കളെ നോക്കി പൂറ്റിൽ നീരണിഞ്ഞാണിരിക്കുന്നത്..അന്നത്തെ കളിക്ക് ശേഷം അവൾക്ക് പിന്നെ അവരെ കിട്ടിയിട്ടില്ല..അന്ന് പിളർന്ന പൂറും കൂതിയും പിന്നെ അടഞ്ഞിട്ടില്ല.. സദാ നനഞ്ഞ് വാ പിളർന്ന് നിൽക്കുകയാണ്.. പൂറ്റിലും മൂലത്തിലും കുണ്ണ ഉരഞ്ഞ് കയറാഞ്ഞിട്ട് നീലിക്ക് കടി സഹിക്കാനാവുന്നില്ല..

“കുമാരാ… ആ കാളിക്ക് അവനർഹിച്ചത് തന്നെയാണ് കിട്ടിയത്…

തമ്പ്രാക്കൾക്കിടയിലെ അതിക്രൂരനായിരുന്നു കാളി… സ്വന്തം പെൺമക്കളുടെ മുന്നിലിട്ടാണവൻ അവരുടെ അമ്മമാരെ നശിപ്പിക്കുന്നത്… അവനെന്നേ ചാകേണ്ടവനാ… “..

ചുവന്ന് കലങ്ങിയ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് കുമാരനെ നോക്കി കുഴഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ ആശാൻ പറഞ്ഞു..അയാൾ നല്ല സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു..

ജന്മിത്തമ്പ്രാക്കളിൽ നിന്ന് ഒരുത്തനെ തീർക്കാനായതിൽ അവരെല്ലാവരും സന്തോഷത്തിലായിരുന്നു..

“ ഇതൊരു തുടക്കമല്ലേ ആശാനേ… ഇനി എത്ര തമ്പ്രാക്കൾ പരലോകം പൂകും…”..

കുപ്പിയോടെ ചാരായം വായിലേക്ക് കമിഴ്ത്തിക്കൊണ്ട് കുമാരൻ പറഞ്ഞു..

“കുമാരാ… ഇനി തമ്പ്രാക്കളല്ല,ആ കാര്യസ്ഥനെ വേണം ഇനി തീർക്കാൻ… അയാളെ തീർക്കാതെ എനിക്ക്