Chapter Title : അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ]

നിലത്ത് കിടക്കാൻ പതിയെ പറഞ്ഞു.. അവൻ പായയിലേക്ക് മലർന്ന് കിടന്നു.. അരയിൽ ചുറ്റിയ തുണിയഴിച്ച് നിലത്തേക്കിട്ട നീലി, കുട്ടിരാമനെ ഞെട്ടിച്ച് കൊണ്ട് അവന്റെ മുഖത്തേക്കാണിരുന്നത്.. ഒലിക്കുന്ന പൂറ് അവനെ കൊണ്ട് തീറ്റിച്ച് നീലി ആർത്ത് വിളിച്ചു..

✍️… വിജനമായ മൺപാതയിലൂടെ നടക്കുകയാണ് ഒടിവിദ്യയിലൂടെ പന്നിയുടെ രൂപം സ്വീകരിച്ച കുമാരൻ.. അവന്റെയുള്ളിൽ പ്രതികാര ദാഹം ആളിക്കത്തുകയാണ്.. ശരിക്കും കാര്യസ്ഥനെ നേരിട്ട് കൊല്ലാനാണ് അവനാഗ്രഹം… അയാൾ ചെയ്തതിന് എണ്ണിയെണ്ണി പകരം ചോദിച്ച് ഇഞ്ചിഞ്ചായി കൊല്ലണം..പക്ഷേ തൽക്കാലമതിന് നിവൃത്തിയില്ല.. ഇത് ചെയ്തത് ഒരു മനുഷ്യനാണെന്ന് ആരുമറിയാൻ പാടില്ല..എന്നാലും ഈ രൂപത്തിൽ താൻ കാര്യസ്ഥനെ വേദനിപ്പിച്ചേ കൊല്ലൂ.. പുലരും വരെ അയാളെ കൊല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കും..

രാവ് രണ്ടാം യാമത്തിലേക്ക് കടക്കുകയാണ്.. കുമാരൻ പാടത്തെത്തി.. വിശാലമായിക്കിടക്കുന്ന പാടത്തിന്റെ അങ്ങേ അറ്റത്ത് ചെറിയൊരു പ്രകാശം കാണാം..അത് കാര്യസ്ഥൻ ചൂട്ടും മിന്നിച്ച് വരികയാണ്..ഏതോ അടിയാത്തിപ്പെണ്ണിനെ നശിപ്പിക്കാൻ പോയ തമ്പ്രാന് കൂട്ട് പോയതാണ് കൈമൾ..തമ്പ്രാനെ കോലോത്താക്കി അയാളുടെ വീട്ടിലേക്ക് നടക്കുകയാണ്..

ഈ പാടം മുറിച്ച് കടന്ന് വേണം കൈമൾക്ക് വീട്ടിലെത്താൻ..

തന്റെ അവസാന യാത്രയാണിതെന്നറിയാതെ ഒരു മൂളിപ്പാട്ടൊക്കെ പാടി നടക്കുകയാണ് കൈമൾ.. അയാൾക്ക് രാത്രിയും പകലും ഒരുപോലെയാണ്.. യാതൊന്നിനേയും പേടിയില്ല.. ഈ ദേശത്തെ അടിയാന്മാർ മാത്രമല്ല, ഒരു ജീവജാലവും തനിക്കെതിൽ വരില്ലെന്ന് കൈമൾക്കറിയാം..ആരേലും വന്നാൽ അവൻ ജീവനോടെ പോവുകയുമില്ല..

ഇരയെ കണ്ട വന്യമൃഗത്തിന്റെ മുരൾച്ച പോലെ ഒരു ശബ്ദം കേട്ട് കൈമളൊന്ന് നിന്നു..എങ്കിലും അയാൾക്ക് പേടിയൊന്നും തോന്നിയില്ല… അയാൾ കയ്യിലിരുന്ന് ചൂട്ട് മിന്നിച്ച് മുന്നിലേക്ക് നോക്കി.. കുറച്ച് ദൂരെ എന്തോ തിളങ്ങുന്നത് പോലെ അയാൾക്ക് തോന്നി..

“ദെന്താദ്… ?”..