Chapter Title : അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ]

പട്ടുമെത്തയിൽ കിടന്ന താനിപ്പോ പരുക്കനായ ഏതോ സ്ഥലത്താണ് കിടക്കുന്നതെന്ന് മനസിലായി..ഒന്നനങ്ങാൻ നോക്കിയ മീനാക്ഷി താൻ പൂർണ നഗ്നയാണെന്ന് നടുക്കത്തോടെയറിഞ്ഞു..

അവൾ ചാടിയെണീറ്റു..പക്ഷേ,ബലിഷ്ഠമായ രണ്ട് കൈകൾ അവളെ അനങ്ങാൻ സമ്മതിക്കാതെ അമർത്തിപ്പിടിച്ചു..

അതികായന്മാരായ രണ്ട് കരുത്തന്മാർ തന്റെ മുന്നിൽ നിൽക്കുന്നത് ഞെട്ടലോടെ മീനാക്ഷി കണ്ടു.. അവർ രണ്ടാളും നഗ്നരാണ് എന്നത് അവളെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചു.. അതിലേറെ അവൾ പേടിച്ച് വിറച്ചത് താൻ കിടക്കുന്നത് യക്ഷിക്കാവിലെ ബലിത്തറയിലാണ് എന്ന് മനസിലായതാണ്..പകല് പോലും വരാൻ പേടിക്കുന്ന സ്ഥലമാണ്  യക്ഷിക്കാവ്..

ഇതാരാണെന്നോ, തന്നെയെന്തിനാണ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ട് വന്നതെന്നോ മീനക്ഷിക്ക് മനസിലായില്ല.. കുമാരനും, കുട്ടിരാമനും ഒരു തുണി മുഖത്ത് കെട്ടിയിരുന്നു..ഒന്നോർത്തതും മീനാക്ഷി നടുങ്ങി വിറച്ചു.. കാര്യസ്ഥന്റെ ഒരു മകളെ യക്ഷി വയർ പിളർത്തി കൊന്നതും,മറ്റൊരു മകളെ നടക്കാനാവാത്തവിധം പിച്ചിച്ചീന്തിയതും ഈ ബലിത്തറയിൽ വെച്ചാണ്..

ഇവരാരാണ്,,?..

യക്ഷിയോ,അതോ മാടനോ..?.തന്റെ ആയുസ് തീരാൻ പോവുകയാണെന്നുറപ്പിച്ച മീനാക്ഷി, പേടി കൊണ്ട് ഒന്ന് കരയാൻ പോലുമാവാതെ വിറങ്ങലിച്ച് കിടന്നു..

തൊട്ടാൽ ചോര പൊടിയും മട്ടിലുള്ള വെളുത്ത് ചുവന്ന മേനിയോടെ കോലോത്തെ തമ്പ്രാട്ടി ഉടുതുണിയില്ലാതെ മുന്നിൽ കിടക്കുന്നത് കണ്ട് കുമാരന്റെയും കുട്ടിരാമന്റെയും പെരുങ്കുണ്ണകൾ കുന്തം പോലെ നിവർന്ന് നിന്ന് വിറച്ചു..നാൽപതിൽ നിറഞ്ഞ് നിൽക്കുന്ന മീനാക്ഷി ഒരു സൗന്ദര്യധാമമായിരുന്നു.. കുമാരൻ കണ്ണ് കാട്ടിയതനുസരിച്ച് കുട്ടിരാമൻ, മീനാക്ഷിയുടെ രണ്ട് കാലിലും പിടിച്ചു.. കാല് പിടിച്ചകത്താൻ നോക്കിയ കുട്ടിരാമനെ മീനാക്ഷി ഒറ്റച്ചവിട്ട്..അത് പ്രതീക്ഷിക്കാതിരുന്ന കുട്ടിരാമൻ തെറിച്ച് വീണു.. അത് കണ്ട കുമാരൻ, മീനാക്ഷിയുടെ മുഖം നോക്കി ആഞ്ഞടിച്ചു.. ഒന്നല്ല, പലവട്ടം…

വായിൽ ചോര ചുവച്ച മീനാക്ഷി, അലറിക്കരഞ്ഞു.. ഇത് മാടനോ, യക്ഷിയോ അല്ലെന്നും ഇത് മനുഷ്യരാണെന്നും,