Chapter Title : അടിയാൻമാർ വാഴുന്നിടം [സ്പൾബർ]

അവർ തന്നെ നശിപ്പിക്കാനാണ് ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവന്നതെന്നും മീനാക്ഷിക്ക് മനസിലായി..

“നി… നിങ്ങളാരാ… എന്താ… നിങ്ങൾക്ക്… വേണ്ടത്… ?”..

പേടിയോടെ മീനാക്ഷി ചോദിച്ചു.. അത് ചോദിച്ചപ്പോ അവളുടെ കടവായിലൂടെ രക്തം ഒലിച്ചിറങ്ങി.. അവൾ ചോദിച്ചതിന് അവർ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.. പകരം കുട്ടിരാമൻ വീണ്ടും അവളുടെ കാലിൽ പിടിച്ചു.. മീനാക്ഷി ചവിട്ടിയെങ്കിലും കുട്ടിരാമന്റെ കരുത്തിൽ അവൾക്കൊന്ന് അനങ്ങാൻ പോലുമായില്ല.. ബലമായിത്തന്നെ കുട്ടിരാമൻ അവളുടെ കാലുകൾ അകത്തി.. തുടയിടുക്കിലെ അവളുടെ കുറ്റിരോമം നിറഞ്ഞ വീർത്ത കടിത്തടം പിളർന്ന് നിന്നു..

“ എടാ നായ്ക്കളേ… ആരാടാ നിങ്ങൾ… ?.. ആരായാലും, ഏത് ദേശത്തുളളവരായാലും

ഇന്നൊരു ദിവസത്തെ ആയുസേ നിനക്കൊക്കെ ഉള്ളൂ… കോലോത്തെ തമ്പ്രാട്ടിയെ ഒന്ന് നോക്കിപ്പോയാലുള്ള ശിക്ഷ നിങ്ങൾക്കറിയാലോ… ?..

ചെയ്ത തെറ്റിന് ക്ഷമ പറഞ്ഞ് വേഗം എന്നെ കോലോത്ത് തിരിച്ചെത്തിച്ചോ… അല്ലേൽ നീയൊന്നും നാളെ ജീവനോടെ ഉണ്ടാവില്ല… “..

ഇവർ ഏത് ദേശക്കാരാണെന്ന് മനസിലായില്ലെങ്കിലും അടിയാന്മാരാണെന്ന് മീനാക്ഷിക്ക് മനസിലായി.. അടിയാന്മാർക്കിത്രക്ക് ധൈര്യമോ… ?. നേരെ നിന്ന് നോക്കാൻ പോലും സ്വാതന്ത്രമില്ലാത്ത നായ്ക്കൾ തന്റെ നഗ്നത കണ്ടിരിക്കുന്നു.. തന്നെ തൊട്ടിരിക്കുന്നു.. മരണത്തിൽ കുറഞ്ഞൊരു ശിക്ഷ ഇവർ അർഹിക്കുന്നില്ല..

ഒരു തമ്പ്രാട്ടിയുടെ ധാർഷ്ട്യത്തിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടിട്ടും അത് കേട്ടതായിപ്പോലും അവർ ഭാവിച്ചില്ല.. കുട്ടിരാമൻ പിളർത്തിപ്പിടിച്ച പൂറ്റിലേക്ക് കുമാരൻ ഒരു വിരൽ കയറ്റി.. സദാ നനഞ്ഞിരിക്കുന്ന മീനാക്ഷിയുടെ പൂറ് ഈ സാഹചര്യത്തിലും ഈറനായിരുന്നു..

താനെന്തൊക്കെപ്പറഞ്ഞിട്ടും അവർക്കൊരു കുലുക്കമില്ലാത്തത് മീനാക്ഷിയെ അമ്പരപ്പിച്ചു. എന്തായാലും ഇവർ ഈ ദേശക്കാരല്ല.. ആയിരുന്നെങ്കിൽ ഇവരിതിന് മുതിരില്ലായിരുന്നു… കോലോത്തെ ജന്മിത്തമ്പ്രാക്കളേയും തന്നെയും അറിയുന്ന ഒരാളും ജീവൻ പോകുന്ന ഈ പണിക്ക് ഇറങ്ങില്ല.. തന്നെ