Chapter Title : അടുക്കളയിൽ നിന്ന് ബെഡ്‌റൂമിലേക്ക് [യുയുത്സു]

ഏട്ടാ."

"അങ്ങനെ പറഞ്ഞാൽ അങ്ങനെ തന്നെ കിടന്നു ഉറങ്ങിയേ നീ.. പാതിരാത്രി കടി കയറി ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് ചൊറിയാൻ നിൽക്കല്ലേ.. നീ ഉറങ്ങിക്കേ..."

രമേശ്‌ അപ്പുറത്തേക്ക് തിരിഞ്ഞു കിടന്ന് ഉറങ്ങാൻ ശ്രെമിച്ചതും

"ഏട്ടൻ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ ചൂടാവുന്നെ..ഞാൻ എന്റെ വിഷമം പറഞ്ഞല്ലേ...അത് എങ്ങനെയാ ചൊറിച്ചിൽ ആവുന്നേ..? "

"ദേ...വീണ്ടും തുടങ്ങി.എടീ അത്രക്ക് മൂത്തിരിക്കുവാണെങ്കിൽ വെല്ലോന്റെ കുണ്ണ കേറ്റി നിന്റെ അപ്പം അങ്കിട് ചുട് അല്ല പിന്നെ.."

"ഏട്ടൻ എന്ത് വാർത്താനാ പറയുന്നേ ഏട്ടാ..... ഇത്രനാളും നിങ്ങൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രല്ലേ ഞാൻ ജീവിച്ചേ..എന്നിട്ട് എന്നോട് ഇങ്ങനെയാണോ സംസാരിക്കുന്നേ... എന്നെ ഏട്ടൻ ഇങ്ങനെ ആണോ കണ്ടേക്കുന്നേ.." (കരഞ്ഞു കൊണ്ട് )

"ഉഫ്ഫ്.. എന്റെ മോളെ...പെട്ടന്ന് ആ ദേഷ്യത്തിന് പറഞ്ഞു പോയതാ... സോറി നീ ഉറങ്ങ്"

പിന്നെ ദിവ്യ ഒന്നും പറയാൻ നിന്നില്ല.അയാൾ അപ്പുറം തിരിഞ്ഞ് കിടന്നു. അൽപ്പനേരത്തിന് ശേഷം അയാളുടെ കൂർക്കം വലിയും കേട്ടു. തന്റെ ഭർത്താവ് ഉറങ്ങി എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ അവൾ മാക്സി താഴേക്കു താഴ്ത്തി മറ്റേ സൈഡിൽ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.ജനൽ ചില്ലുകളിൽ കൂടി വരുന്ന അപ്പുറത്തെ സ്ട്രീറ്റ് ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണ് പോയി പതിച്ചത് ബെഡ്റൂമിന്റെ ഭിത്തിൽ തൂക്കിയിട്ടിരിക്കുന്ന അവരുടെ കല്യാണ ഫോട്ടോയിൽ ആയിരുന്നു.പത്തു വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപായിരുന്നു ദിവ്യയുടെയും രമേശിന്റെയും കല്യാണം കഴിഞ്ഞിട്ട്.

പിന്നീട് ഒരു മകന് അവർ ജന്മം നൽകി.അവൻ ഇപ്പോൾ നാലിൽ പഠിക്കുന്നു.ദിവ്യ അടുത്തുള്ള ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിലെ ടീച്ചർ ആയതുകൊണ്ട് തന്നെ മകനെയും അവിടെ തന്നെ ചേർത്തു.നാല് വർഷങ്ങൾക്ക് മുൻപാണ് ഈ സ്കൂളിൽ ദിവ്യക്ക് പോസ്റ്റിങ്ങ്‌ കിട്ടുന്നത്. അപ്പോൾ തന്നെ അടുത്ത ജില്ലയിൽ താമസിച്ചിരുന്ന അവർ ഇങ്ങോട്ട് വന്ന് ഒരു വീട് വാടകക്ക് എടുത്തു.ഭർത്താവ് രമേശിന് തൊട്ടടുത്തല്ലെങ്കിലും കുറച്ച് അകലെയായി ഒരു ഫിനാൻസ് കമ്പനിയിൽ ജോലി ശരിയായി.നാല് വർഷമായി ഈ വാടകവീട്ടിലാണ് താമസമെങ്കിലും കഴിഞ്ഞ ആഴ്ച്ച ഈ വീടിന്റെ ഹൗസ് ഓണർ ഈ വീട് വിറ്റു.പുതിയ ഹൗസ് ഓണറിന്റെ കുടുംബത്തിന് ഈ വീട് പുതുക്കി പണിത് താമസിക്കണം എന്നുള്ളത് കൊണ്ട് പുതിയ വാടകവീട് കണ്ടെത്തേണ്ട സ്ഥിതിയായി.ദിവ്യ ഫോട്ടോയിൽ നോക്കി ഓരോന്ന് ആലോചിച്ച് എപ്പോഴോ മയങ്ങി.