Chapter Title : അടുത്ത ഫ്ലാറ്റിലെ ചേച്ചി [മനീഷി രാജേഷ്]

കിട്ടും. ലീവ് ആക്കേണ്ടി വരുംട്ടോ” അത് ഏറ്റു. ലീവ് ആക്കേണ്ടി വരും എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോ കുപ്പി എൻറെ കയ്യിൽ തന്നിട്ട് ഒരു ഫോർമാലിറ്റിക്ക് എന്ന പോലെ, “നിനക്ക് ബുദ്ധിമുട്ടാവില്ലേട?” എന്ന് ചോദിച്ചു. “ഒന്നുമില്ലേലും കുലത്തൊഴിൽ അല്ലെ. ചേച്ചീ, ഈ സോഫയിലോട്ട് കിടന്നേ. ആദ്യം ഒന്ന് നോക്കട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞ് കൈ പിടിച്ചു കിടത്തി. കാൽ സോഫയുടെ ഹാന്റിലിലേക്ക് എടുത്തു വെച്ചു. ഇങ്ങനെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടാവുമ്പോൾ ആദ്യം രോഗിയുടെ വിശ്വാസം നേടണം. അതിന് വേണ്ടി ഞാൻ പാവാട മെല്ലെ പൊക്കി മുട്ടിൻറെ കീഴെ മടക്കി വെച്ചു. എന്നിട്ട് കാൽ ഇടിച്ച ഭാഗം മൊബൈൽ ലൈറ്റ് അടിച്ചു നോക്കി. “മുറിവ് പറ്റിയിട്ടില്ല ചേച്ചീ. പേടിക്കണ്ട. ചെറുതായിട്ട് കല്ലിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇത് പുരട്ടിയാൽ ശരിയായും” എന്ന് പറയുമ്പോൾ ഒരു ചെറു പുഞ്ചിരിയോടെ ചേച്ചി എൻറെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. സ്നേഹിക്കേണ്ടവർ വേണ്ട പോലെ സ്നേഹിക്കാതെ അല്ലെങ്കിൽ ആ സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കാതെ ഇരിക്കുന്നതിൻറെ വേദന മനസ്സിൽ ഉള്ളപ്പോൾ ആരുമല്ലാത്ത ഒരാൾ (ഞാൻ) ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ചെയ്യുമ്പോൾ ഉള്ള സന്തോഷം ആണ് ആ പുഞ്ചിരിയുടെ അർഥം എന്ന് പിന്നീട് ചേച്ചി വീട്ടിലെ കഥകൾ ഒക്കെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് മനസ്സിലായി. ആദ്യം വേദനയുള്ള സ്ഥലത്തു നല്ല വണ്ണം കുഴമ്പു തേച്ചു തിരുമ്മി. പിന്നെ താഴോട്ട് കൊണ്ടു വന്ന് കാലിലെ എല്ലാ വിരലിലും എൻറെ കൈ ഓടി നടന്നു. ചേച്ചി എങ്ങോട്ടോ നോക്കി എന്തോ ആലോചിച്ചിരിക്കുന്ന പോലെ തോന്നി. എനിക്ക് സത്യം പറഞ്ഞാൽ കമ്പി അടിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു. അത്രയും മൃദുവായ കാൽ പാദം. “എടാ നീ മസ്സാജ്