Chapter Title : അവധികാലം 2 [MARK]

നേരം കൊണ്ട് തന്നെ എനിക്ക് മനസ്സിലായിരുന്നു എനിക്ക് മമ്മിയോടുള്ള വിഗാരം. അത് വെറും അഞ്ചര അടിയിൽ  70 കിലോ തൂക്കത്തിൽ ഉള്ള ഒരു പെണ്ണ് ഉടലിനോടുള്ള കാമം അല്ല. എന്റെ സന്തോഷത്തിലും വിഷമത്തിലും കൂടെ നിന്ന എൻന്റെ മമ്മിപെണ്ണിനോടുള്ള അടക്കാൻ കഴിയാത്ത പ്രണയം ആണെന്ന്.

ഞാൻ ആയിരുന്നു വണ്ടി ഓടിച്ചിരുന്നത് കുറച്ച് നേരത്തെ യാത്രക്ക് ശേഷം ഞങ്ങൾ വീട്ടിലേക്ക്. അച്ഛൻ മമ്മയെ അവരുടെ റൂമിൽ കൊണ്ട് പോയി കിടത്തി അച്ഛൻ എൻ്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു.

മമ്മിയുടെ പപ്പാ മരിച്ചു പോയി ഇപ്പൊ ഒരാഴ്ച കഴിഞ്ഞു. മമ്മിയുടെ ഒരു റിലേറ്റീവ് ഇവിടെ അടുത്ത് ഒരു ഹോസ്പിറ്റൽ വർക്ക് ചെയ്യുന്നുണ്ട് അങ്ങനെ ആദൃശ്ചികമായിട്ട്  അച്ചനെ കണ്ടപ്പോൾ അവർ പറഞ്ഞതാണ് നമ്മുടെ അഡ്രസ്സ് എന്നറിയാത്ത അവർക്ക് കോൺടാക്ട് ചെയ്യാൻ പറ്റിയില്ല. അപ്പച്ചന്റെ അവസാന നിമിഷം ഞങ്ങളെല്ലാവരും ആഗ്രഹമുണ്ടായിരുന്നു. പക്ഷേ നമ്മൾ ആരു യാതൊരു കോൺടാക്ടും ഇല്ലാതിരുന്ന കാരണം അവർക്ക് നമ്മുടെ കോൺടാക്ട് ചെയ്യാനും കഴിഞ്ഞില്ല. അവരുടെ വിവരങ്ങളും നമ്മളും അറിഞ്ഞില്ല.

സ്വന്തം അപ്പൻ മരിച്ചത് അറിഞ്ഞ് ഷോക്കിലാണ് മമ്മി ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചത് എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ വല്ലാതെ വിഷമം വന്നു. ഞങ്ങളെ ഹോസ്പിറ്റലിൽ പോയിട്ട് വന്നപ്പോൾ തന്നെ രാത്രിയായിരുന്നു. പിന്നെ ഞങ്ങൾ അധികം സംസാരിക്കാൻ നിൽക്കാതെ പോയി കിടന്നുറങ്ങി. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് നേരെ പോയത് മമ്മിയെ കാണാനാണ്. ഞാൻ ചെന്ന്  നോക്കുമ്പോൾ അച്ഛന്റെ നെഞ്ചിൽ തലവെച്ച് ഇരുന്ന് ഓരോന്ന് പറഞ്ഞു കരയുന്ന മമ്മിയാണ് കണ്ടത്.

അച്ഛൻ ഓരോന്ന് പറഞ്ഞ് സമാധാനിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ അതൊന്നും മമ്മിക്ക് ആശ്വാസം ആവുന്നില്ല എന്ന്